20-02-08

Onderschatte training.

Maandagavond hadden de virussen plots weer de weg naar mijn keel en neus gevonden. Dat is nu al derde keer op 2 maanden! Het zijn hardnekkige dit jaar. Dat maakte dat de loopomstandigheden dinsdagvoormiddag niet ideaal waren. Wat ziekjes, een dikke smog -en mistlaag, en het was verdorie berekoud, brrrrrrr!  Daarenboven had ik misschien ook wel de training wat onderschat. Een wisselloop van 8km met de snellere stukken aan 4.30min, makkie toch? Maar wat serieus tegenviel was dat het telkens wisselen was na 500m en dat maakte dat de recuperatie zeer kort was. Nu, als je naar de cijfertjes kijkt zul je denken, zagevent! Je loopt een pak te snel en haalt relatief goede hartslagen. Dat klopt allemaal, maar toch was het echt werken geblazen en de benen voelden echt niet goed aan. Ik was dan ook blij dat de training erop zat en heb geen meter extra gelopen. Maar bon, ik maak me daar niet echt zorgen in hoor. Een mindere dag hoort er gewoon bij. Hier de cijfers.

training 19-02

Na de training vlug een boterhammetje gegeten en dan met Ria naar de sauna. Zoals steeds heerlijk genoten en ook zoals steeds weer bijna al het haar op mijn lichaam verbrand tijdens een opgiet sessie met alpenkruiden. Pas op, we gaan daar naartoe voor ons plezier hoor. :) . 's Avonds dan naar Vorst Nationaal voor een optreden van het speeltje van Billy Corgan (leadzanger en gitarist), The Smashing Pumpkins. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje ontgoocheld was over het globale concert. Nochtans ze openden fantastisch met het wondermooie "Porcelina and the vast oceans" van het album dat je linksboven afgebeeld ziet op mijn blog. Andere hoogtepunten waren uiteraard 1979 (acoustisch gebracht), "Bullet with butterfly wings" , van dezelfde CD en "Tarantula" en "Bring the light" van Zeitgeist, 1 van hun laatste cd's. Maar tussenin waren er afknappers zoals het nochtans sublieme "Tonight", maar vooral het feit dat ze echt teveel naar de metal aan het overhellen zijn vind ik echt spijtig. Het laatste halfuur waar ze eigenlijk niets anders hebben gedaan hebben dan op hun gitaren staan rammen en waar Billy Corgan stond te krijsen vond ik het dan ook echt slecht. Ik kan dan ook niet zeggen dat ik ontgoocheld was toen ze na een set van bijna 2u45 ermee ophielden. Maar kom, het zijn en blijven mijn favorieten en ik kan uren genieten van hun cd's, maar live hoeven ze mij niet meer. Een ander negatief gevolg was dat ik pas om 2uur in bed lag omdat ik nog 2 vrienden naar huis moest brengen. Deze morgen deed het dan ook pijn om op te staan met de verkoudheid erbovenop. Al goed dat ik vandaag een laatste woensdag rust heb gekregen van Mario! ;) Seffens nog een goede thee met wat honing drinken en op tijd bedje in vandaag. Morgen wil ik fit zijn om mijn training af te werken.

Oh ja, gisteren ben ik een jaartje ouder geworden. :)

Tot blogs, Gert

19:24 Gepost door Gert in Muziek | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |