18-10-09

Een patat van hier tot in Tokio gehad, maar toch content;)

Ik had heel erg naar deze marathon Amsterdam uitgekeken. Niet dat ik wilde PR plannen had, helemaal niet, maar de goesting om eindelijk nog eens een marathon te lopen was groot. Wie even naar rechts kijkt op deze blog en de gelopen kilometers van augustus, maar vooral september en october bekijkt, weet dat ik geen ambities mocht hebben. Je bereid nu eenmaal geen marathon voor met 138km in de meest cruciale maand voor de wedstrijd. Rusten is dan wel goed, maar dan wel als je daarvoor diep bent gegaan en kwaliteit heb getraind. Omwille van ziekte zat er dat niet in. Ik zou genieten en de tijd was totaal ondergeschikt. Maar eerst terug naar zaterdagavond.

Bij het aankomen in het hotel bleek dat er zich een vergissing had voorgedaan, geen kamer meer voor mij, maar wel in een hotel 100m verderop. Mijn auto stond daar toevallig net voor de deur, handig. Kamertje was inorde en als troost mocht ik een ganse avond gratis internetten. Het was dat toch. ;) Geen restaurant in het hotel en dus even vlug wat pasta gaan eten in een Italiaans retaurantje om de hoek. Lekker tout court. Iets voor middernacht bed in en het moet gezegd dat ik behalve 1uur, elk uur van de nacht heb gezien. Deels door feestvierende Nederlanders die terug kwamen om 2u, 3u en 4u 's nachts en door het praten in de kamer naast mij. Niet fijn!

Na een deugddoend ontbijt Julie en Maarten en Mario gevonden in de hallen. Julie zag er scherp uit, dat kon niet fout lopen voor haar. Even dag gaan zeggen bij Bjorn en Rinus op het bloggerspunt en dan naar het Olympisch stadion. Bjorn die ik later wel 4 keer naast het parcours zag staan, tof!

Het olympisch stadion was al vrij goed gevuld en net voor de start begon het publiek en de lopers spontaan de applaudiseren, wederom heel tof en best indrukwekkend. Het moet ook gezegd dat het eigenlijk prachtig loopweer was. Ok, het was eerder naar de frisse kant, maar amper of geen wind en veel zon. Het startschot weerklonk en daar gingen we, de eerste kilometers door rijen mensen. De eerste 3 kilometer flipte de hartslagmeter en dus hield ik goed het tempo in het oog om niet te snel te starten. Daarna netjes proberen om rond die 150 te lopen. Deze 150 mochten per 10km een beetje omhoog gaan om de laatste kilometers dan alles los te smijten. Het plan verliep liep schitterend! Prima hartslagen en een prima tempo. Halfweg zowaar 2 minuten voorsprong op een schema van 3u30. Na 31km was dit gegroeid tot dik 2min30"! Dit had ik niet voor mogelijk gehouden. En dan, zonder enige aanleiding, zonder voorafgaande waarschuwing ging het licht uit! In plaats van dat ik bleef mensen inhalen, werd ik langs alle kanten voorbijgestoken. 4Km verder waren die 2min 30...weg! Dik een halve minuut kwam er bij per km. Maar ok, als ik dit kon vasthouden zou ik rond de 3u33 aankomen. Maar wie zei er nu weer dat een marathon begint op km35? Als er daarjuist nog een schemerlampje brandde, was het nu helemaal gedaan. 7Km vechten werd het om de eindstreep te halen. Op km 39.5 zelfs nog 200m gewandeld, zo leeg en zo verzuurd. Eindtijd 3u41"22" Wat een verval!

Ben ik nu ontevreden? Maar neen! Ik had bij mezelf gezegd dat alles tussen de 3u30 en de 3u45' voor mij ok was en dat ik wou genieten. Wel, daar zit ik tussen en ik heb toch 35km genoten, wat zou ik klagen? Als ik eens niet ziek of gekwetst raak zal ik nog wel een gooi doen naar die 3u20. En als ik het niet haal? So what, ik loop toch? :)

Tot de volgende, Gert

21:16 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

11-10-09

Weekendje Eindhoven

We zijn weer thuis en het was wederom weer zeer gezellig in Eindhoven. En nochtans, het begon niet best, eigenlijk heel bizar.

De zaterdag zat helemaal vol gepland. Op tijd opstaan en eerst naar de winkel wat boodschappen doen. Dan vlug ontbijten en omwille van tijdsgebrek een half uurtje later 15km gaan loslopen. Het liep minder dan de dagen voordien en bovendien veel regen gehad. Dan snel de douche onder, een boterhammetje gegeten en naar de trainerscursus in Zwevegem. De praktijk les was net afgewerkt als ik moest doorgaan naar Eindhoven. Het plan was om daar rond 17u aan te komen en me nog snel in te schrijven. Helaas onderweg ging het heel bizar, fout! Het verhaal.

Ik was ergens een 10-tal km voorbij Gent op de E17 richting Antwerpen, rustig de cruise control net onder de 130 toen ik een wit camionetje heel raar zag rijden voor me. Van links naar rechts met schokken zonder dat er iemand in de buurt was. Toen ik hem voorbij wou reed hij plots van het 1ste naar het derde rijvak. Ik reed op het tweede en bleef daar rijden omdat rechts inhalen niet mag. Ik betrouwde die chauffeur ook echt niet. Was die dronken ofzo? Vermits er echt niemand voor hem reed wachtte ik geduldig aan zowat 110km/u tot hij na enige tijd bruusk naar het tweede schokte. Ik gaf dan maar snel gas om er voorbij te gaan. Eens er voorbij ging ik rustig terug naar het eerste vak, cruise control op en verder tuffen. Plots komt dat camionetje echt op milimeters van mij rijden, dan naast mij en maar claxoneren. Een jonge gast wild gebarende naar mij dat hij me wel eens een pak slaag wou geven. Ik negeerde hem, het zou wel overgaan. Maar ik naderde een voorligger en hij bleef naast mij rijden en sloot me in. Wat was die gast van plan? Even remmen en wat manoevres uitvoeren, gelukkig heb ik vrij pittige auto, en ik kon hem snel voorbij. Ik nam wat afstand tegen dik 170km/u, en zette me even verder terug in het rechtse vak, wederom aan dezelfde normale snelheid. Maar die gast gaf niet op en 1 minuut later zag ik hem terug naderen in mijn spiegel en hij kwam naast me en ramde me echt bijna de kant in. Dit was echt niet leuk meer. Hij bleef wild gesticuleren dat ik bang had. Mijn besluit was genomen, die gast mocht niet meer naast mij komen want dit ging anders fout aflopen. Als er veel auto's waren kon ik hem rustig achter mij houden, maar eens de baan vrij moest ik minsten 160 tot 170km/u rijden of hij kon naast mij komen. In de Kennedytunnel werd het pas echt hachelijk met al die auto's daar! Daarna de ring op tegen 160km/u! Dan de afslag naar Eindhoven als een gek van helemaal links naar helemaal rechts, tussen, de auto's door! Daar dacht ik dat we in een file gingen belandden, maar we bleven gelukkig rijden. Ondertussen had ik wel door dat die gast me gewoon bleef volgen waar ik ook reed. Wat bezielde die man??? Dit moest eindigen en ik besloot de rijkswacht op 101 te bellen! In Ranst beldde ik en ze zeiden dat er een patrouille wachtte in Beerse, wat nog een stuk verder is. Daar zag ik de patrouille en ik flikkerde met mijn lichten. De rijkswacht schoot de baan op en ik hield hem netjes achter mij, terwijl er naast mij een auto reed. Ik had tegen die chauffeur teken gedaan dat hij naast mij moest blijven rijden. De politie reed ondertussen achter hem en even verder stond er een 2de rijkswacht wagen op de pechstrook, waar ik ook naartoe reed. Daar stonden we dan, de race was na zowat 50km!!! eindelijk afgelopen. Die gast werd gecontrolererd en ondervraagd. Omdat hij moest blazen, moest ik dat ook doen, de eerste keer in mijn leven trouwens. Tja, ik had niets gedronken, maar zijn uitslag kwam ik natuurlijk niet te weten. Als hij niet dronken was kunnen ze hem natuurlijk niets maken tenzij er ergens getuigen opduiken. Na 10 minuutjes mocht ik doorrijden, wat er met die man is gebeurd weet ik niet, wat hem bezieldde, nog veel minder. Oh ja, weet je wat 1 van die rijkswachters opmerkte? Mijnheeer, met zulke auto kunt gij die toch gemakkelijk losrijden? Ja hallo!!!!!!! Neen mijnheer ik probeer de wegcode te respecteren heb ik geantwoord. Moet het gezegd zijn dat ik stijf van de zenuwen in Einhoven aankwam? Dit was dus het zeer bizarre begin van een voor de rest super leuk weekendje in Eindhoven.

Het gezelschap en het buffet zaterdagavond was super. De marathonlopers hebben we 's morgens uitgewuifd en er zijn een paar knalprestaties geleverd. PR's zijn gesneuveld, grenzen zijn doorbroken en debutanten hebben schitterend gepresteerd! Ik zelf was voor de halve gekomen. De laatste training voor mijn marathon volgende zondag in Amsterdam. Mario had al een heel groepje bij hem en den Yves ging met zijn vrouwtje de wedstrijd lopen. Chris was daar ook en die had PR plannen. Hmmm, daar kon ik misschien wel nuttig zijn en een (haas) handje toesteken? Mag het coach? Tuurlijk mag het! Of het gelukt is? Moet je maar hier gaan lezen. :p

Voor mij zit de voorbereiding voor Amsterdam er nu op. Omwille van de gebrekkige voorbereiding maak ik met mezelf maar 1 afspraak, genieten en dan zien we wel wat het wordt. Deze week ga ik 2 x wat loslopen maar vooral rusten en de laatste 3 dagen wat carboloaden.

Tot na Amsterdam, Gert

21:13 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

08-10-09

Terug op schema.

Ok, ok, het is dan wel de laatste stevige trainingsweek voor de marathon, maar beter laat dan nooit zeg ik altijd. En dus loop ik sinds zondag terug op het schema van Mario.

Maandag het klassieke dagje rust. Dinsdag stond er een wisselloop van 12km op waarbij 500m loslopen werden afgewisseld met 1km aan max hartslag 150. Ik had de garmin niet geprogrammeerd en daarom kan ik moeilijk zien hoe snel sommige kilometers waren. 4 Van de 8 snelle kilometers kan ik eruit halen en die waren tussen de 4.44 en de 4.48/km met een gem.hartslag van 145. Prima dus. Woensdag rust om de knieên een beetje sparen. Vandaag dan na de dagtaak 20km aan max hartslag 148-150. Onder een knalblauwe hemel, een lekker zonnetje en zo goed als windloos ging het eigenlijk verbazingwekkend goed. Verbazingwekkend omdat ik toch meerdere trainingen heb gemist. Met heel veel discipline werd de training afgewerkt. 3 Keer piepte de garmin eventjes omdat ik een tikje boven de 150 zat en direct liet ik het tempo zakken. Het resultaat was zeer bevredigend maar vooral, het was 20km genieten. De allerlaatste kilometer voelde ik de linkerkuit een beetje harder worden.Waarschijnlijk het gevolg van een tekort aan dit soort trainingen.

08-10-2009

Morgen vrijdag wederom een rustdagje. Zaterdagmorgen 15km loslopen, dan nog even vlug naar de runnersservice om de gellekes voorraad aan te vullen. Als we daar dan toch zijn kan er natuurlijk nog wel een ander aankoopje worden gedaan, ah ja. :)  Om 13u30 moet ik dan weer in Zwevegem zijn voor de cursus atletiek. Maar daar ga ik toch wat vroeger moeten doorrijden want het weekje Eindhoven moet op tijd worden ingezet! :)

Greetz

21:16 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-10-09

Content

Nog 2 weken scheiden me van de marathon van Amsterdam. Afgelopen week, en ook nog volgende week, probeer ik nog voldoende kilometers te maken om toch enigszins op een leuke manier die marathon te volbrengen.

Na mijn uitspatting van ll zondag in Mechelen was de eerste training van de week een recuperatie training. Deze vond plaats woensdag i.p.v. dinsdag omdat de nachtjes ervoor nogal kort waren en ik het dinsdag niet zag zitten. Het werden 15km aan 5.37/km. Donderdag stond er op aanraden van Mario een wisselloop op van 20km waarbij 2km traag afgewisseld werden met 3km op hartslag. Zalige training. Vrijdag is mijn vaste rustdag en zaterdag trainen zat er echt niet in. Vanaf gisteren is namelijk de cursus atletiek trainer begonnen in het verre buitenland, Zwevegem genaamd. Om 6u45 opstaan op een zaterdag, brrrrr. Ik was net op tijd terug thuis om naar KV Mechelen te gaan 's avonds. Joepie, weer gewonnen en na de onverdiende nederlaag ll maandag op Cercle een voorlopige 2de plaats, mooi en vooral onverwachts. Onze kameraden zijn dan nog afgekomen wat maakte dat we pas om...2u30 in onze nest staken.

Vandaag dan mijn eerste en tevens ook laatste 30-iger. Iets na 13u begon ik eraan en na 31.5km aan gemiddeld 5.59/km, echt waar zalige kilometers stond ik rond 16u15 terug op den hof. Heel goed gedronken onderweg en amper of geen zwakke momenten gekend. Zo hoort een lange duurloop dus te gaan.

Nog 1 week echt trainen dus en dan een weekje recuperatie. Het lichaam moet denk ik niet echt veel recuperen, ik train dan ook niet zo zwaar, maar beide knieeën kunnen wel wat rust gebruiken. Wat ik daar soms allemaal in voel, niet echt koosjer. Ooit moet ik daar toch echt eens mee verder gaan, maar nu nog niet; ;) Deze week train ik normaal gezien dinsdag en donderdag en zondag plezier maken op de halve marathon in Eindhoven. Misschien dat ik zaterdag voormiddag wat kilometertjes ga loslopen want de trainerscursus is volgende week in de namiddag. Ik moet er alleen voor zorgen dat ik 's avonds op tijd in Eindhoven ben want ik wil dat lekkere buffet niet missen zaterdagavond met "den hoop".

Tot dan, Gert

 

17:40 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

27-09-09

10Km van Mechelen: Ik ben een kieken!

Zou ik niet beter stoppen met mooie wedstrijdtaktieken te maken? Ik luister toch nooit naar...mezelf. Zo ook vandaag in Mechelen.

De eerste keer dat ik vandaag bij mezelf dacht: kieken, is toen ik daar kwam en besefte dat mijn gsm niet meenemen geen goed idee was. Wendy ging komen kijken en we hadden niet echt afgesproken waar ze ging staan. Vindt elkaar dan maar eens tussen een paar duizend mensen! Voor de 10km alleen al waren er 2 weken op voorhand al meer dan 2000 ingeschreven en dan was er nog een 5km en een kidsrun. Samen met marathon Geert, die ik wonder boven wonder wel tegen het lijf was gelopen, heb ik nog gezocht naar bekende gezichten, maar helaas. Sorry Wendy. Ik liep dan ook nog eens in mijn clubtruitje van atletiek Bonheiden, dus geen rood bloggers shirtje.

Als opwarming was ik naar de start gejogd, zowat 3.5km. Het beengevoel was eigenlijk wel goed, maar de hartslag eigenlijk toen al veel te hoog. De warmte? Na het afhalen van de startnummer, Geert dus ontmoet en met hem ben ik blijven leuteren tot we ons naar de start begaven. Oops, helemaal vooraan moesten we niet staan, maar zover achteraan was nu ook niet de bedoeling. Ik had dan wel geen ambitie, Geert wou wel zijn beste beentje voorzetten, sorry Geert. Mijn fenomenaal plan was starten aan 5.00/km en elke kilometer wat versnellen. Pang, daar gingen we, allé na dik 4 minuten waren we over de startmat, en Geert stoof weg, ik heb hem niet meer teruggezien en ik ben benieuwd naar zijn tijd. Ik dacht dat ik een lekker rustig tempootje te pakken had maar keek bewust niet op de garmin. Het buikgevoel en mijn tempogevoel zouden mij wel niet in de steek laten. Mis poes, eerste kilometer, 4.36, shit dat is veel te rap. Aha, maar nu komen we op den dijk en daar is toch geen doorkomen aan. Het tempo zal wel omlaag gaan nu. Dat zou inderdaad wel zo geweest zijn, moest ik niet van de ene moment op de andere van een asfaltloper getransformeerd zijn naar een perfecte gras-en kantjesloper! Tientallen, wat zeg ik, honderden mensen ging ik voorbij, het liep dan ook zo vlotjes. Km2, 4.22! Fuck Gert, trager!! Km3, 4.25, zie ge wel dat ik mezelf kan bedwingen! Km4 4.33, aha, ik ben goed bezig. Ondertussen had ik al een kilometer ofzo iemand achter mij horen lopen. Neen, niet die honderden, maar 1 iemand die net als ik in het gras dook, om vervolgens weer op het asfalt te belanden. Na de brug aan het werelberoemde "brughuis" komt die iemand naast mij lopen. "Goed tempo joh, vind jij het erg als ik blijf aanpikken?" "Maar nee joh, integendeel, mijn naam is haas, zet u maar achter mij. Ik blijf dit tempo ongeveer lopen en als ik nog iets over heb versnel ik de laatste 2km". Zo gezegd zo gedaan. Km5 4.28, km 6 4.25, km 7 4.30. Heb ik nog iets over? Bwa ja, effe achterom gekeken en ik deed teken naar mijne nieuwe vriend. Km 8 in 4.18. Iets voor het einde van deze km vraagt hij hoe lang nog (er stonden nochtans km aanduidingen??). Hij wou afhaken omdat hij volledig stuk zat. Nu niet hé makker, meegaan begot! Hij pikt terug zijn wagentje aan en wordt zowaar overmoedig en gaat versnellen waarop ik een gaatje laat. Km 9 aan 4.21. Dan de laatste (lange) rechte lijn in, den bruul, efkes nog een paar tientallen lopers voorbijsprinten. Eerst mijne vriend terug opgeraapt, kom maat meegaan verdorie. Doet hij dat toch zeker en we zijn mooi naast elkaar over de meet gegaan. De laatste 600 à 700m aan 4.09. Netjes. Netto tijd 42:35 en een gemiddelde van 4.25/km. Mijne maat me maar bedanken achteraf. Maar 5 minuten na de aankomst begon ik toch een beetje spijt te krijgen dat ik hem zo had opgejaagd. Die had nog geen 2 meter bewogen en stond nog altijd met de kop naar beneden te hijgen. Tja, mijn naam is dan ook haas hé en het was zijn eigen keuze, nah. ;)

Conclusie 1: Van mijn mooie taktisch plannetje klopte achteraf gene zak! Als ik mijn hartslagen bekijk, ok, het was echt wel warm, ben ik een dik kieken. Net terug wat beter zijn en dan zo overdrijven! Maar, het was plezant, en is dat niet veel belangrijker?

Conclusie 2: Ondanks die weinige trainings kilometers en snelheids trainingen, ben ik amper snelheid verloren t.o.v. de laatste paar maanden als ik dat zo bekijk.

Conclusie 3: Als ik dit en de volgende 2 trainingsweken met daarin minstens 1 dertiger en de halve van Eindhoven, goed verteer start ik in Amsterdam.

Tot de volgende, Gert

PS: sorry Mario, ik heb niet goed geluisterd vandaag.

20:09 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |