27-09-10

Marathon Berlijn

Het volbrengen gisteren van de Berlin marathon is een voor mij een goede aanleiding om na 2 maanden blogstilte nog eens een verhaaltje te posten.

De voorgeschiedenis is iedereen wel bekend. Diagnose eind vorig jaar, geen marathons meer wegens ernstig kraakbeen probleem aan beide knieën. Second opinion gaf me wel een opening en deze werd uiteraard in dank aanvaard. Ik mocht het proberen zolang ik geen kniepijn kreeg, dan is het onheroepelijk voorbij.

Eind januari, na 2 maanden loop en sport stop, begin ik er stilletjes aan. Achtereenvolgens heb ik gelopen zonder schema, met eigen schema, en met een gecombineerd Mario-Gert schema. ;) Onderussen was er echter ook een marathon gepland. Vanwege de onzekerheid of ik na deze daar nog de kans ging toe krijgen, koos ik er een grote en mooie uit, Berlijn. Dan heb ik deze tenminste op mijn palmares staan was de redenering. Vroeg inschrijven wegens anders te laat is daar de boodschap en dus was ik eigenlijk al einde februari ingeschreven. Toen al was er no way back. In juni nog even bij Mario te rade gegaan om voor mij een schema op te maken want daar waag ik me nog niet aan. Daarenboven moest het iets "speciaals" worden wegens mijn blessure gevoeligheid en de knieën. Slechts 4 looptrainingen per week en 1 fietstraining. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik slecht 3 keer heb gefietst. Alleen lopen vind ik zelden erg, maar alleen 3 tot  uur op de fiets? Neejeuuuuuu. Ook had ik de dag nadien telkens "dikke benen" en dat vond ik niet fijn. And last but not least, ik voelde me fysiek eigenlijk prima met de 4 looptrainingen.

De basis van dit schema is simpel: veel LSD, veel wissellopen en af en toe een tempoloopje. Daartussen stonden dan ook 2 wedstrijden waar ik echter niet voluit mocht gaan. Geen lange, laat staan korte, versnellingen meer. Omwille van de vele LSD, ook in de week af en toe, ging er toch nog veel tijd zitten in de trainingen. Op een dinsdagavond om 19u na de dagtaak 30km aan zowat 5.50/km afwerken is niet altijd een pretje. Vooral dan niet omdat er daarna nog moet gedoucht en gegeten worden. Niet zelden lag ik dan pas om 1u in bed eer dat alles zowat verteerd was. En toch, op 1 kleintje na heb ik geen dip gekregen in de voorbereiding. Toen was ik echter ook ziek en had ik het begin van een kwetsuur die me tot vandaag parten speelt. Maar bon, leuk dat alle ellende ineens kwam zo moest ik amper 2 loop trainingen skippen in de ganse voorbereiding. Die kwetsuur is echt de enige die ik heb gehad. Nu waren het eens niet de kniëen, niet de hamstrings, kuiten of achillespezen, al allemaal aan geblesseerd geweest de laatste 2 jaar, neen, nu was het aan de enkel/voet! Hey, das nieuw!! Buiten de schenen, hout vasthouden, heb ik het nu wel allemaal gehad denk ik wat loopblessures betreft. De enkel deed enorm pijn en dat straalde uit naar de voet en soms het been. Mijn therapie was 3 keer per dag ijs leggen, goed zalf smeren en zelf masseren. Brufen nemen om de ontsteking weg te nemen durfde ik niet wegens een gevoelige maag. En kijk, ik heb een paar trainingen pijn gehad en een paar keer kon ik nadien amper stappen, maar de aanhouder, in dit geval het ijs en de zalf, wint. De laatste week kon ik vrij pijnloos lopen.

Toen de laatste week voor de marathon in ging wist ik al dat het conditioneel goed zat. Geen enkele keer, ook niet in de 2 x 35km LSD ben ik fysiek in de problemen gekomen. Integendeel, telkens kwam ik fris en sterk uit die trainingen. Maar hoe zat het met de snelheid? No idea. Mario stelde me dan wel gerust, edoch, zekerheid had ik niet, dat zou de marathon wel geven.

Ik had deze keer ook vrij strikt het klassieke eetpatroon gevolgd voor een marathon. 3 Dagen geen of amper koolhydraten en 3 dagen vollen bak. De eerste 3 dagen gingen eigenlijk goed, ik voelde me eigenlijk het slapste nadien. De laatste trainging voor de marathon op donderdag was een ware ramp. Ik was zo slap dat ik 3km al duizelend heb gelopen. Dit gaf geen vertrouwen.

Vrijdagmiddag met de auto naar Berlijn. Alleen, helemaal alleen. Ik had daar een studio gehuurd bij privé mensen aan een zeer goede prijs. Met ontbijt slecht €129 voor 4 nachten. Zeer mooie kamer op minder dan 2km van de start. Vrijdagavond rond 21u toen ik daar aankwam was het nog 21 graden en heb ik nog buiten pastatje gegeten. Zaterdag was het echter gedaan met de pret. Vanaf de middag zeik regen en slechts 17 graden. Zaterdag ben ik nog een paar uurtjes opgetrokken met een ex-stagiair van me nu bijna 2 jaar geleden. Zaterdag avond wederom paniek. Ik was echt zo slap als een vod. Ik viel bijna overal in slaap. Terug een Italiaans restaurantje bezocht en de koolhydraten nog wat aangevuld. Ik heb zowaar een "echte" cola gedronken om wat suikers binnen te krijgen.

Zondagmorgen 6u30, ontbijt. 7u30, In een druilerige regen te voet vertrokken naar de start. Temperatuur graadje of 11. Gelukkig was er niet zoveel wind. Het wachten voor de start was triestig. De meesten in elkaar gedoken, zittend op de grond, om zich te verwarmen. De anders zo uitgelaten sfeer voor de start was nu maar matig. Begrijpelijk, ik was ook niet blij met dit weertje. Regenjasje en extra t-shirtje uitgedaan 1 minuut voor de start en off we went, met dik 40.000.

Na 500m wist ik het al en ik heb het zelfs even gemoppeld: de benen zijn super! Wel, mijn gevoel heeft me niet in de steek gelaten. Kilometer 1 ging door de drukte wat traagjes, 5.05/km, maar erg vond ik dit niet. Rustig starten Gert. Daarna ging elke kilometer zonder dat ik het besefte, ik zag het wel na elk piepje, sneller. 4.48; 4.45; 4.42; 4.39, De hartslag was een paar tikken te hoog, maar het gevoel was goed en verbranden zou ik me niet. Tot km 11 heb ik dit volgehouden, maar toen vond ik dat het tijd was om die hartslag wat omlaag te trekken. Dat gaf dat er 2 kilometers tussen de 4.50 en de 4.56 bijkwamen, maar al snel doken ze terug richting 4.45. Soms schommelden ze wel en dat was eenvoudig te verklaren, ik deed alles op gevoel. Had ik eens wat krampen, dan vertraagde ik even tot dat boertje ;) eruit was. Werd ik opgehouden, je blijft heel de tijd in een massa lopen, dan wachtte ik geduldig tot ik plaats had om te passeren zonder op de borduurs te gaan lopen. Was er een drankpost, dan nam ik een bekertje, dronk goed en zag nadien dat dit amper invloed had op de kilometertijd. Ofwel was ik gewoon aan het rondkijken. M.a.w., ik heb de marathon beleeft en heel rustig gelopen.

Het eerste moeilijke moment, nu ja wat is moeilijk, was tussen km 28 en 31. Ik dacht hier gaan we. Ook dan geen paniek. 4 Kilometers tussen de 4.53 en 5.01. Toen ik naar mijn hartslag keek zag ik direct de verklaring, te laag voor dit moment van de marathon. Lager zelfs als de eerste 25km en dus normaal dat het tempo naar omlaag gaat. Op km 31 heb ik terug aangezet, daar waar ik anders zou kraken. Tot km 36 ging dat prima, maar daarna kregen de benen het toch wat lastiger. Niet echt erg verzuurd, maar er was wel wat kracht uit verdwenen. Toen wist ik ook al even dat een PR, waar ik voordien geen seconde aan heb gedacht, er niet in zat. Ik zat, dacht ik toen, daar 1.5 minuut boven. Dat haal je niet meer in en dus ging ik de laatste 6 kilometer gewoon tempo lopen en zorgen dat ik onder de 5.00/km bleef. 3u24, of mijn tweede tijd, dat was wel in het bakje. Op km 35 was ik doorgekomen op 2u49, doe daar 7 x 5mn bij en je zit op 3u24. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik op dik 500m van de meet besefte dat ik plots een kapitale blunder had gemaakt in die berekening. En wat met die laatste 195m Gert? Kieken, dat is natuurlijk nog 1 minuut! Dedju, dan toch nog maar versnellen met licht verzuurde beentjes. Spurten om die 3u25 te halen wat tot op de seconde lukte. Netto tijd 3u25.00, snelste kilometer, de laatste, ha! ;)

Na de aankomst was ik...niet moe. Ik zei het toch al dat de conditie super was. We moesten een ommetje maken en zo moest ik nog 3km stappen tot op mijn studio. Dat maakte dat ik al gewoon terug vlot stapte en na een badje wou ik... naar huis. Ik zat daar toch maar alleen. Om 14u50 zat ik al in de auto en om 22u45 zat ik met een lekker pak frit in mijn eigen living. ;) Bewijs dus dat ik echt niet moe was. Heb zelfs maar 2 korte plaspauzes moeten inlassen op weg naar huis.

Conclusie: Dit soort schema is wat mij betreft top. Ik zat conditioneel nooit zo goed voor een marathon. Vraag is natuurlijk, wat met die fiets training, toch vervangen door 1 lichte loop training? Dat zijn vragen voor volgend jaar. Het is de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik tijdens de marathon alles volledig onder controle had. Dat is een leuk gevoel. Berlijn is een prachtige marathon, zeer goed georganiseerd, maar het klote weer was storend en werkte in op de sfeer. Ook, ik was alleen en dat is niet half zo leutig dan wanneer er zielsgenoten meegaan. Dat doe ik dus niet meer.

Deze week wordt er niet gelopen. Binnen 2 weken kom ik sowieso naar Eindhoven. Hetzij als supporter, hetzij voor de halve, hetzij voor ik weet niet wat. ;) Vele andere discipelen van Mario zijn er en ook een stuk of 6 clubmakkers, allen voor een tijd rond de 3u15 of beter. Daar wil ik absoluut bij zijn. Daarna plan ik een korte loopstop. Weekje of 3 een paar keer gewoon wat loslopen als het uitkomt. In de loop van november gaan we dan wat gerichter trainen maar voor wat, daar heb ik absoluut nog geen idee van. Net zo min als plannen voor volgend jaar. Daar kom ik de volgende week wel achter.

Greetz en voor velen, tot in Eindhoven!

10:40 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (14) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Commentaren

Een prachtige marathon heb je gelopen ! Een geweldig gevoel bij aankomst ......wat moet je meer hebben ? Je hebt je schema prima gevolgd ! Ja je fiets trainingen niet ! Maar heb je gisteren moeten fietsen ? :-) Niet dus !! Dat fietsen is leuk voor de conditie voor een marathon , maar hij moet nog altijd gelopen worden !!
Wat volgend jaar te doen , of de volgende maanden ?
Ik stel jou voor om nu terug aan je tempo te werken , zonder versnellingen !! Dit durt langer en is minder effectief maar wel veliger op blessuren die jij toch moet vermijden !!
Dus we brijen wel weer iets in elkaar dat je naar een top tijd kan brengen op je voorjaars marathon !! Voor een pr !! Maar vooral om hetzelfde gevoel te evenaren !
Wat kost dit aan moeite ? Wel al zeker geen planne maken om je pr's op korte afstand te verbreken ! Ik zeg niet dat het er niet in zit . Maar er zeker niet naar streven ! Wel op een 10 mijl en /of een halve marathon .
Jij moet je meer en meer gaan vergelijken met een diezeltje , maar dan zo een hele sterke ! 5 km is te kort voor je , 10 km zou mogelijk lukken , maar pas op als ge op een 10 mijl verschijnt ......daar kan jij nog veel vooruitgang op boeken !
We mailen nog wel en bekijken de testen nog eens , en jou wensen en maken er iets speciaals van !!
Nogmaals een dikke proficiat !!
Nu ikke nog in eindhoven !!

Gepost door: coach mario | 27-09-10

Goed gevoel, das belangrijk. Het lijkt wel een beetje mijn ervaring in Parijs.
Momenteel zit ik ook wat met die pijnlijke voet. Veel gelijkenissen gelezen... Maar ik heb nog een jaar de tijd om er te staan in....Berlijn.
Ik ga je ws af en toe nog wat info vragen over Berlijn, één van de volgende.
Mooi verlsag!!

Gepost door: Francis | 27-09-10

Prachtig gedaan, mooi verslag. Proficiat, en dan te bedenken dat je vorig jaar te horen kreeg dat je moest stoppen. Je geeft me terug hoop !!!

Gepost door: edith | 27-09-10

Dikke proficiat, een mooi verslag overigens!

Gepost door: Dirkjogt | 27-09-10

De aanhouder wint...proficiat !

Gepost door: Stofke | 27-09-10

Proficiat met je schitterende tijd die je gelopen hebt!

Gepost door: Tiny | 27-09-10

Fantastisch mooi verhaal Gert. Nogmaals van harte proficiat met je prestatie, je blogje leest als een boek en er mag gerust nog een vervolg aan worden gebreid :-)))

Gepost door: Chris | 27-09-10

mooi verslag, en een schitterende prestatie na zoveel miserie !
Ik ken het gevoel, kraakbeenprobleem aan de knie, voor mij ook geen korte versnellingen, maar zoals coach Mario hier schrijft : focus op de lange afstand. Geen snelle korte afstanden, vanaf 10 mijl gaat het beter, kan je ook veel voldoening uithalen hoor

Gepost door: Filip | 27-09-10

Eerst en vooral een dikke proficiat , en hoe jij dit hier allemaal beschrijft ! prachtig het is net of we in een film techt gekomen zijn ik beleef alles met je mee !!geniet van je prestatie en tot guaw eens hé dikke knuffel en kus X

Gepost door: Katrien | 27-09-10

Zoals ik op FB al zei: wat een overwinning op die knieën! En alles zo onder controle, dat moet een geweldig gerust gevoel gegeven hebben. Ik vind het heel knap dat je onderweg zo beheerst hebt kunnen reageren op elk oponthoud. En het resultaat is een pluim op je hoed.
Echt chique gedaan, Gert! Dat die eerste dokter er maar eens achter komt! Nah!

Gepost door: Sandy | 27-09-10

Oh ja, dat vergat ik nog te zeggen: heel mooi verslag geschreven! Het voelde alsof ik er bij was :-)

Gepost door: Sandy | 27-09-10

watte? 3 uur 25 of wa?
Oftewel ben jij de verpersoonlijking van het gezegde dat wijn beter wordt met de jaren (er was ook nog iets van wijn en een oude zak, maar daar gaan we 't nu niet over hebben ;-) ), of anders ben jij ook zo ne neger van wie de geboortedatum niet 100% juist is!
Hoe het ook zij: ne dikke proficiat!

Ik zie je gauw, want hier moten we toch ne ker over klappen hé!
(btw, da adreske interesseert me ... ik betaal 350 euro voor 2 man 't komende weekeinde ... wel op de Kürfurstendam, maar toch ...)

Gepost door: geert | 27-09-10

Knap gedaan hoor Gert, proficiat.

Gepost door: natalie | 06-10-10

Wow! Ik lees je verhaal net. Komt bij mij een boel boven van hoe ik Berlijn zelf beleefd heb. Wat een prachtige marathon is het ook, maar vooral, wat een top prestatie van jou! Wat moet dat een geweldig gevoel geven om zo je 'comback' te maken! Veel plezier aankomend weekend in Eindhoven!!

Gepost door: Pieter de Boer | 07-10-10

De commentaren zijn gesloten.