25-04-10

Een dagje Antwaaaarpen.

Vandaag stond in Antwerpen de 25ste 10 miles op het programma voorafgegaan door de marathon. De 10 miles zou mijn tweede wedstrijd worden voor mij na mijn lange loopstop van meer dan 2 maanden. Ik zag er dan ook erg naar uit, evenwel zonder enige ambitie wat tijd betreft. Vooral genieten is voor mij de boodschap dit voorjaar en blessurevrij blijven.

Vorige week zondag zag er dat niet zo goed uit want na de pittige zaterdag training speelde de linkerkuit wel erg op. Een overbelasting en de trage duurloop van 1.5uur van zondag werd vervangen door een mountainbike tochtje van net iets langer. Dinsdag dan terug hervat met een iets voorzichtiger training dan op het programma stond en ook donderdag was het eerder wat loslopen met 10 rustige en korte versnellingen tussenin. Gisteren zaterdag had ik dan echt geen tijd om even los te lopen, maar 's avonds wel om een paar pintjes te drinken op het voetbal ;) M.a.w. verre van een optimale voorbereiding. Daar waar ik eerder nog goed dacht door te gaan vandaag, was dat plan al lang veranderd in gecontroleerd en op hartslag lopen.Ook had ik nog een ander plan bedacht en mijn fietske zou meegaan om misschien wat mee te fietsen met Peter Maes, ook een discipel van Mario, die de 3u wou aanvallen. Zijn pr nu 3u10. Zogezegd zo gedaan en vanmorgen om 7u30 was ik op weg naar Antwerpen.

Daar aangekomen een praatje gedaan met ons Wendy en den Benny, lekker rijsttaartje trouwens Benny, even ook met Jess en ook heel even met den Yves. Maar al snel begaven zij zich naar de start. Dat was voor mij het moment om mijn nummer af te halen en wat rond te keuvelen in de kleine expo. Neen, niets gekocht! Alhoewel ik heel lang staan twijfelen heb om die compressiekousen te kopen. Dan fietske op en op zoek gaan waar ik de lopers kon onderscheppen. Dat punt was net voorbij km 9. Peter zat nog goed alhoewel hij gemiddeld 2 seconden trager liep dan de opgedragen 4.20/km in deze fase van de marathon. Maar hij kon niet sneller omdat hij dan te hoog in hartslag ging. Dat ging zo kilometers door en halverwege had hij 1u32'30" wat toch iets te traag was. Ik had toen al stilletjes door dat het moeilijk zou worden en moest hem regelmatig tegenhouden om nu al te versnellen. Ondertussen was ik druk aan het overleggen met Mario hoe het nu verder moest. Op zowat 25km mocht de hartslag iets omhoog en het groepje van zowat 10man waar hij in zat werd gehalveerd. Maar even verder moest hij ze laten gaan omdat de hartslag weer te hoog ging. Op dik km 30 mocht de gaskraan al wat verder open, zonder direct tegen het rood aan te gaan. Peter voelde zich nog goed zei hij en toch kon hij het verhoogde tempo eigenlijk maar een paar kilometer omhoog jagen om dan terug te vallen op zijn begintempo. Geen goed teken en ik wist dat hij nu eerder moest gaan focussen om zoveel mgelijk van zijn PR af te halen. Op km 35 zat er nog een zeer sterke 3u02 in, maar ik zag zijn licht langzaam maar zeker uit gaan. De laatste 5km heb ik, en ook 2 andere kameraden fietsers die net hadden aangepikt, constant op hem moeten inpraten want hij zag af. Nochtans, tot km 39 bleef hij mensen voorbijsteken, daarna kwamen er enkelen terug. Afzien, en nog eens afzien en de finish werd bereikt in een toch zeer sterke 3u06, 4 minuten onder zijn PR! Het moet gezegd, Peter was heel moe, maar ook zeer tevreden. Pée ferm gelopen maat! Die 3u gaat er nog wel aan, jij bent nog jong genoeg.

Gert zot, nu hebt ge wel al bijna 40km fietsen in de benen in zulke warmte en ge moet zelf nog lopen! DAT was nu ook weer niet het plan, maar het was fun! :)

Op de hoek van de Suikerrui vond ik een mooi terasje waar ik de marathonlopers zag voorbijkomen met nog 400m voor de boeg. Daar heb ik dan een lekkere croque Hawai gegeten en gewacht op den Yves en Jess. Yves zag er wat ontgoocheld uit en deed teken dat het niet goed ging! Komaan Yves, weer ene bij op uw teller, proficiat! Jess, geflankeerd door Wendy en haar liefje op de fiets, was even later ook van de partij en ze zagen er zeer goed uit in een zeer mooie tijd! Ook dikke proficiat voor hen! Den Benny heb ik gemist, dus zijn resultaat weet ik niet.

Hopla fietske op want het was ondertussen toch dik 13u45 en ik moest nog terug naar linkeroever. Op naar de Waaslandtunnel. Miljaarde waar ligt dat weer? Ok, ik zit in de goede richting; Na een kilometertje of 4 toch even gevraagd aan 2 fietsers. Moa menieër, da gade gaa nemieë deu meugen zenne! Gert, snul, je moet de fietserstunnel hebben, niet de Waalandtunnel, daar gaat ge straks doorlopen. Aiai, heel die weg terug, mijn teraske voorbij en 1km verder was ik aan de fietstunnel. Tegen dat ik mijn fiets gestald had terug op linkeroever had ik tegen de 50km gedaan. Nu nog zelf gaan lopen...

De gasten van de club vond ik pas terug in het startvak. Omdat vak 2 doorschoof tot in het eerste vak stond ik relatief ver vooraan. Oops, hier sta ik vandaag niet op mijn plaats. Muziekje in de oren en hop, om klokslag 15u30 begonnen we er aan met z'n 18.000! Over mijn wedstrijd kan ik eigenlijk kort zijn, ik was vooral moe! Kan het ook anders? De hartslag ging door de warmte en de vermoeidheid te snel omhoog en hierdoor moest ik het tempo laag houden. Alhoewel ik erbij moet zeggen dat ik amper naar mjn tempo heb gekeken. Toen bij de laatste bevoorrading op km 12 dan plots ook mijn maag vervelend begon te doen liet ik het tempo nog verder zakken. De tijd was vandaag toch bijzaak. Die zat vandaag rond de 1u21 want de garmin was...gestopt in de Waaslandtunnel en na de Kennedy tunnel na 4km zat hij bijna 1km voorop, nooit meegemaakt.

Conclusie: Het was een zeer leuke en geslaagde dag in Antwerpen! Alleen spijtig dat ik Frank en Edith niet meer heb kunnen opzoeken voor de 10 miles. Daarvoor was ik te laat terug van de marathon. Steve heb ik wel nog gezien voor de start. Nu 2 weken lekker doortrainen en op 13 mei naar een 15km wedstrijd Averbode-Tongerlo op een zeer mooi parcours.

Ooh ja, lekker fritten daarjuist. ;)

Gert

21:56 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-04-10

10 Km van Mechelen

Zo blij als een jong veulentje stond ik vandaag aan de start van de 10km van Mechelen. Blij omdat het er enkele maanden geleden niet echt goed uit zag en er van lopen misschien geen sprake meer was.

Bij aankomst was mijn verbazing groot toen ik Geert in de tribune zag zitten. Die gaat 5 dagen na zijn knappe marathon in Utrecht toch niet meedoen zeker? Wel dus. Zot zijn doet ni zeer zeggen ze dan bij ons. Na de wedstrijd bleek echter nog zo zot niet, wel integendeel! Maar dat lees je wel op zijn blog.

Mijn plan was dus een test wedstrijd lopen om te kijken waar ik na goed 2 maanden vooral trage trainingen en slechts 1keer interval sta. Lopen op hartslag tot 90% de eerste 8 km en dan nog alles uit de kast, dat zou het worden. Maar ach, plannen zijn er om gewijzigd te worden, toch? Het begon nochtans perfect met na 1km hartslag op 85% en 4.13/km mooi. Bij km 2 zat het echter al serieus fout! Hartslag zwaar over de 90% en 4.11/km. Het rare was dat het zo niet aanvoelde, ik hield me zelfs in. Ach, gewoon doorlopen en we zien wel waar het schip strand. Km 3 ging nog in 4.13, maar daarna moest ik het tempo toch wat laten zakken. 4.19 op km 4 en 4.24 km 5. De hartslagen bleven wel stabiel. Op het 5km punt moesten we draaien en kregen we de wind regelmatig pal op kop. Het tempo zakte op km 6 en 7 naar 4.30.Toen kwam er een clubmakker uit de achtergrond bij me aansluiten en dat was juist wat ik nodig had. Het temo ging terug omhoog naar 4.24 en ik nam mijn clubmakker mee. Hij bleef in mijn spoor hangen tot hij op 800m van de meet een gaatje moest laten. Ik dreef het tempo nog een beetje op want er waren nog gasten aan het terugkomen. De laatste 50 meter dacht er mij nog ene te pakken, maar niet met mij hé! Achter was hij en achter bleef hij. Ik moet mijne spurt testen he want ik heb Mario uitgedaagd dat ik hem pak als we samen naar de meet gaan. Het probleem is alleen dat hij dan wel moet wachten anders zal ik nooit spurten tegen hem. :) Ik klokte af op 43.38 en deze is ook bevestigd officieel. De afstand was volgens mijn garmin 10.01 km! Knap gedaan organisatie! Ik moet zeggen dat ik super blij ben met deze tijd na deze toch zeer basic voorbereiding. Ik ben nog blijer omdat ik echt volledig pijnloos heb kunnen lopen. M.a.w. heel content. Volgende afspraak: 10 miles in Antwerpen. Ik ga op hartslag lopen! :)

Na de wedstrijd gezellig naar huis gefietst met Geert. Allé, ik nog 10 minuutjes voetbal meegepikt van mijne jongste. Daarjuist KV Mechelen dan nog gewonnen met 1-0 tegen Cercletje (Katrientjeuu :ppppppp ) en bij deze sluit ik dus een zeer leuke zaterdag af.

Gert

00:15 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

07-04-10

Ik geniet.

Zoals de titel van dit stukje aangeeft gaat het lopen nog steeds vrij goed. Ik ben nog steeds niet gekwetst en ik geniet nog steeds met volle teugen van (bijna) elke training. Meer moet dat niet zijn, toch? Het aantal trainingen is nog steeds 4/week, maar de intensiteit wordt toch langzamerhand wat opgedreven. In samenspraak met coach Mario heb ik voor mezelf een schema opgesteld dat loopt tot einde juni. Het is een schema wat zo goed als volledig op hartslag is opgebouwd omdat ik me daar me echt reuze bij voel. Zoals gezegd heb ik de fundering gelegd maar de input van Mario is ook nog aanzielijk. Btw, het is niet dat ik de schema's van Mario niet vertrouw, wel integendeel, maar ik doe dit nu éénmaal graag en daarom heb ik me er nu ook eens aan gewaagd. Links bovenaan zien jullie ook wat extra wedstrijden staan. Geen paniek hoor, ik ga zeker niet voluit in deze 7 wedstrijden. Net zoals de trainingen staat bij mij genieten op nummer 1. Eigenlijk plan ik om alleen in Brussel om echt voluit te gaan. Andere wedstrijden zijn puur als training of zal het er van afhangen hoe ik me het moment voel hoe ik ga lopen.

Wendy vroeg in een vorige reactie hoe het nu met mijn trainer cursus zat. Wel, niet goed eigenlijk, maar dat heeft wel een reden. De week voor de eerste examens kreeg ik het bericht dat ik waarschijnlijk niet meer mocht lopen. Daar was ik echt wel down van en de motivatie om nog te studeren was totaal niet meer aanwezig. Ook stelde ik me de vraag of ik het wel zou aankunnen om training te geven en zelf niet meer te kunnen lopen. Gevolg, zonder studeren toch naar de examen getrokken en ingevuld wat kon. Toen de hemel wat opklaarde wat lopen betreft en in mijn hoofd kwam de strenge winter er aan en ben ik 2 keer niet tot in Kortrijk geraakt vanwege de sneeuw. 1 Van die 2 was de dag van een praktische test op punten. Al surfende op de site van de VAL zag ik dan dat dezelfde cursus in Leuven werd georganiseerd, 20km van mijn deur. Die zou in februari starten en het zou toch veel beter en vooral gemakkelijker zijn om de cursus, met eventuele herexamen uiteraard, daar verder af te maken. Wat over en weer gemaild met de organisatoren van het BLOSO en deze mensen hadden positief advies gegeven bij de Vlaamse Trainersschool. Groot was dan ook mijn ongeloof als ik nog geen week later een email kreeg dat het toch niet kon omdat het lerarenkorps niet helemaal hetzelfde was. Ik mocht wel inschrijven als bisser en... voor de helft van de prijs. Ik ben het even gaan nakijken en van de zowat 7 leerkrachten was er 1 iemand anders. 1 Iemand die een paar uurtjes les gaf! Nochtans ze geven allemaal dezelfde leerstof gebaseerd op dezelfde cursussen, maakt dit dan zo een verschil?? Kwam er nog bij dat ik op dat moment ook niet wist voor welke vakken ik dan wel een vrijstelling zou hebben n.a.v. mijn eerste examen. Dat weet ik trouwens pas sinds... gisteren toen ik de uitslag per post kreeg. M.a.w. ik was serieus pissed en heb me niet ingeschreven voor Leuven. Ik ga ook geen herexamen doen in Kortrijk. Heb het even gehad met deze mentaliteit. Dan klaagt men dat men een tekort heeft aan geschoolde en gemotiveerde trainers! Wel, ik was gemotiveerd en de scholing zou ik wel hebben voleind. Nu gaat de cursus voorlopig even in de ijskast.

LL Paasweekend wanneer er enkele bloggers schitterende prestaties in Utrecht hebben neergezet waren mijn vrouw en ik, samen met onze beste vrienden op een citytrip in Praag. Je moet weten dat het woord "cultuur" nu niet echt kan geasocieerd kan worden met mij. Maar eerlijk is eerlijk, het was leuk en Praag is echt een mooie stad. Betaalbaal ook nog alhoewel dit wel zal vervlakken de volgende jaren. Vooral zeer veel mooie gebouwen gezien en Praag is ook best een zeer levendige stad. Het eten is er relatief goedkoop, maar loop wel niet het eerste het beste restaurantje binnen. Laat je informeren want het kan soms wel eens een vettige maaltijd worden. Als je vanavond of morgen naar het nieuws kijkt zal je Obama wel een toespraak zien doen op het kasteel dat uittorend boven de stad, indrukwekkend! Hij is daar nu om samen met zijn Russische collega wat dingen te ondertekenen, net zoals hij dat vorig jaar deed deze tijd. Die speech was trouwens gisteren terug te zien op het één nieuws en was vanop hetzelfde indrukwekkende plein van de burcht.

Tot de volgende, Gert

17:09 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |