26-11-09

Mijn knieën: het verdict.

Vanavond mocht ik bij sportarts Vervoort het verdict aanhoren van de NMR scans aan mijn beide knieën. Ik zal maar direct met de deur in huis vallen, het was niet goed, erger nog, het was slecht en wat mij betreft zeer ontgoochelend. Beginnen we met de linkerknie.

Daar heb ik eigenlijk 3 echte problemen. Een chronische ontsteking op de pathellapees die al eens geopereerd is aan een scheur. Dat laatste maakt het nog erger omdat 2 keer ingrijpen niet echt aangewezen is. Het kraakbeenprobleem waarbij ik met verschillende diepe en ondiepe barstjes zit. Die barstjes herstellen zich niet meer en worden alleen maar erger bij verdere belasting. Op een schaal van 5 zit ik bijna op 3. En als laatste heb ik ook nog een knieschijf die te hoog zit waardoor deze drukt op het kraakbeen. Dat is waarschijnlijk de oorzaak van het probleem links aan datzelfde kraakbeen. De rechtse knie dan. Daar hetzelfde kraakbeenprobleem en een scheur ergens in de meniscus. Is er een behandeling mogelijk en wat zijn eventuele gevolgen?

Vervoort zei me rechtuit dat hij operatief ingrijpen in mijn geval niet meer zag zitten. Het is te ver gevorderd om het kraakbeen nog af te schrapen zoals men pleegt te zeggen. Ook de reeds geopereerde pathella zou hij niet meer opereren. Zelfs al zou men het overwegen en met een goed resultaat, zit ik nog steeds met die knieschijf die op dat kraakbeen zou drukken en na verloop van tijd terug problemen zou veroorzaken. De meniscus scheur is te opereren, maar dat geeft me geen last en is dus niet nodig. En nu hoor ik jullie denken?

Hij stelde de volgende behandeling voor. 1 Maand geen sport, behalve zwemmen eventueel. Ik moet gedurende 1 maand ontstekingsremmende pillen nemen en de pathella wordt 4 x behandeld met een soort shocktherapie. Na die maand zou ik dan 4 spuiten krijgen in de knie die ervoor zorgen dat die barstjes opgevuld worden en het kraakbeen a.h.w. terug glad maken. Andere behandelingen ziet hij niet zitten. Maar hij verwijst me dan wel door naar de echte grote kniespecialisten die vooral in Leuven zitten.

Na die maand mag ik terug fietsen en uiteraard ook blijven zwemmen. Mag ik nog lopen? Hij vindt van wel maar zeker niet langer dan 1 uur per looptraining en geen 4x of meer per week zoals ik nu doe. Geen marathons meer!!! Liefst ook geen halve, alhoewel dat dit nog uitzonderlijk zou kunnen zolang de looptraining van 1 uur niet zou worden overschreden en de frequentie bvb tot maximum 2x per week beperkt kan blijven.

Ik moet jullie niet vertellen dat dit voor mij als een mokerslag aankomt. Lopen is nu éénmaal mijn ding en dan al zeker marathons. Wel, dat is nu gedaan. Ik heb echt geen zin om zoals hij aangaf op mijn 60ste met een kunstknie rond te lopen. Daar pas ik voor. Ik ga dan ook wat tijd nodig hebben om dit te verwerken. In ieder geval ga ik me deze maand al richting zwembad bewegen, hoe ongaarne ik dit ook doe. Ik wil mijn conditie niet helemaal overboord gooien en ik heb gewoon die fysieke inspanning nodig om me goed te voelen. Wat het daarna wordt zal ik na de maand van behandeling wel bekijken.

Bij deze heb ik dan ook besloten om deze blog te sluiten. Dit is, correctie, was mijn loopblog en op vraag van Mario ben ik hiermee begonnen. Nu dat mijn actieve loopcarriere eigenlijk afgesloten is, buiten een weinig recreatief lopen dan, zie ik voor mezelf niet echt veel nut meer om deze blog te onderhouden. Mocht ik na verloop van tijd terug actief aan het sporten gaan kan ik nog altijd besluiten om terug te gaan bloggen. Uiteraard is er nog altijd facebook al waar ik hoop contact te blijven houden met iedereen.

Voilà, dat was. Niet leuk, maar ach, ik ben niet ziek, toch?

groetjes,

Gert

21:42 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

10-11-09

Verslag van het bezoek aan de sportarts.

Maandagavond ben ik samen met mijn jongste zoon bij sportarts Vervoort in Kessel op consultatie geweest. Raf sukkelt al sinds jonge leeftijd met zijn beide achillespezen en nu ook met zijn linker scheenbeen. De arts verschoot ervan dat hij op zulke jonge leeftijd al zo erg sukkelde met toch wel ontstoken pezen. Hij moet van alle extra onderzoeken ondergaan, o.a. echo's, radiografieën en ook een botscan om te kijken of hij geen stressfactuur heeft in het scheenbeen. Maar, alle deze kwetsuren waren nog zeker te genezen was het verdict. Ik hoop wel niet dat hij met een stressfactuur zit want dan ligt hij er zeker 8 weken uit en komt zijn laatste middelbaar in het gedrang. Hij volgt de opleiding sport en als hij niet kan meedoen, kan hij ook niet slagen uiteraard.

Toen was ik aan de beurt. Even aan de rechterknie voelen en direct kreeg ik een eerste diagnose dat ik een stevig kraakbeen probleem heb. Hopelijk geen kraakbeen letsel was zijn tweede zin. Een scan zal dit moeten uitmaken. In de linkerknie zag hij eerder een overbelasting of een klein scheurtje in de pees. Ook hier is een scan nodig. Wat betekent dit nu?

De linkerknie zal wel inorde komen, zelfs al is het een scheurtje. Alleen kan dit wel wat weken aanslepen. De rechterknie echter zou een veel groter probleem kunnen zijn. Als het echt al een letsel is, gaat bepaald worden op een schaal van 1 tot 5 hoe ernstig. Eens je op 3 of meer zit mag je sowieso de marathons al vergeten. Nog beter is stoppen met lopen, als ik tenminste niet wil eindigen in een rolstoel of met een kunstknie, want dat is het risico als je verder loop. Als het letsel op niveau 1 of 2 is wil ik uiteraard graag weten wat nog wel kan.

Maar, zolang bovenstaande niet bevestigd is ga ik niet wanhopen. Misschien is het helemaal geen letsel en valt het allemaal wel mee. Alleen, zijn blik stond me niet aan toen hij mijn knie beroerde.

Morgen zo snel mogelijk die scan afspraken vastleggen want daar zit gewoonlijk een lange wachttijd op. Voorlopig zal ik maar geen loopplannen maken voor het voorjaar van 2010.

Gert

01:10 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

06-11-09

Ik leef nog.

Geen nood, onkruid vergaat niet. M.a.w. ik blog dan wel weinig, maar we zijn nog wel bezig hoor. Op loopgebied is het eerder rustig en daarom ook weinig updates. Zoals eerder gezegd plan ik geen wedstrijden meer in 2009, alhoewel ik die Kerstcorrida in Leuven wel aan het overwegen ben, en in november loop ik even zonder schema.

Vorige week ben ik 3 keer gaan trainen, deze week zouden het er 4 kunnen worden. Zou omdat ik me sinds gisteren niet 100% voel. Ik wissel een beetje af met trainingen op de club of alleen. Op de club moet ik altijd oppassen dat ik me niet vergaloppeer aan die snelheidsduivels. Vorige week had ik het weer aan mijne rekker. Als die gasten zeggen 3km aan 4.30 versnellen, doe daar dan maar een hoop seconden af, nietwaar...? (Er zijn er die meelezen :) ) Zo heb ik ze vorige donderdag laten gaan bij de tweede versnelling van 3km want de eerste was ik al danig in het rood gegaan. Maar ik ga graag naar de club want het is er echt plezant en de groep masters groeit nog altijd maar aan. Eergisteren woensdag was er een etentje georganiseerd waar de hoofdtrainer echt wel interessante uitleg gaf over o.a. de spieren, lactaat testen, training, enz. Nadien nog lekker gegeten en een beetje gedronken. ;) De masters zijn trouwens ook aan het overwegen om eens in groep een marathon te gaan doen, weekendje inbegrepen. Ik probeer ze naar Eindhoven te pushen maar velen hebben deze al gedaan. Amsterdam is een naam die ik ook vrij veel hoor vallen, maar die heb ik dan weer net afgewerkt. Die plannen moeten dus nog concreter worden. Gisteren was het een leuke training op de club die ik heb afgewerkt in een groep die niet te snel gaat voor mij op dit moment. Er werden blokken afgewerkt afwisselend recuperatief, extensief , recuperatief, intensief en terug recuperatief. Het intensieve blok van 3 km moest worden afgewerkt aan 4.37/km. Dat zouden we ook exact gelopen hebben, ware het niet dat onze timekeeper zich misrekend had in de tussentijd die we moesten lopen. Btw, ik niet hoor. :) Daarmee waren we zowat 15 seconden te snel zag ik achteraf. Je kan deze training vergelijken met een wisselloop, alleen hebben we aan 3 verschillende tempo's gelopen i.p.v. 2. Vanaf december gaan we dan weer proberen om wat meer snelheid te trainen. Alleen, voor mij liefst vanaf 600-jes, want de hamstrings houden niet van kortere spurtjes. ;). Waarbij we bij het onderwerp blessures beland zijn.

Nu maandag gaan mijne jongste zoon en ik naar de befaamde sportarts, hier in de streek toch, Peter Vervoort. Reden waarom naar hem is omdat ik anderhalve maand moest wachten vooralleer ik terecht kon bij de orthopedist waar ik normaal ga. Vooral voor Raf was dit te lang wachten, want hij sukkelt met beginnende problemen aan het scheenbeen! Vermits hij sport doet als opleidig en nog voetbalt iets wat we kunnen missen als kiespijn. Ik ga nog eens naar mijn beide knieën laten kijken want daar zit het ook nog altijd niet koosjer. Soms heb ik daar echt pijnscheuten in en ik weet ondertussen heel goed waar ik moet duwen om door de grond te gaan van de pijn, niet goed dus. Tijdens het lopen gaat het op uitzonderingen na redelijk goed. Echter, die pijn mag er niet zijn en daar moet ik iets aan doen. Hopelijk geen slecht nieuws voor ons volgende week.

Ondertussen ben ik bezig om mijn plannen voor het eerste deel van 2010 te concretiseren. Maar voorrralleer deze echt in te vullen wil ik toch wachten tot na het onderzoek van nu maandag. Waarschijnlijk kan ik daar meer over vertellen een volgende keer.

 

Greetz, Gert

13:24 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |