26-11-09

Mijn knieën: het verdict.

Vanavond mocht ik bij sportarts Vervoort het verdict aanhoren van de NMR scans aan mijn beide knieën. Ik zal maar direct met de deur in huis vallen, het was niet goed, erger nog, het was slecht en wat mij betreft zeer ontgoochelend. Beginnen we met de linkerknie.

Daar heb ik eigenlijk 3 echte problemen. Een chronische ontsteking op de pathellapees die al eens geopereerd is aan een scheur. Dat laatste maakt het nog erger omdat 2 keer ingrijpen niet echt aangewezen is. Het kraakbeenprobleem waarbij ik met verschillende diepe en ondiepe barstjes zit. Die barstjes herstellen zich niet meer en worden alleen maar erger bij verdere belasting. Op een schaal van 5 zit ik bijna op 3. En als laatste heb ik ook nog een knieschijf die te hoog zit waardoor deze drukt op het kraakbeen. Dat is waarschijnlijk de oorzaak van het probleem links aan datzelfde kraakbeen. De rechtse knie dan. Daar hetzelfde kraakbeenprobleem en een scheur ergens in de meniscus. Is er een behandeling mogelijk en wat zijn eventuele gevolgen?

Vervoort zei me rechtuit dat hij operatief ingrijpen in mijn geval niet meer zag zitten. Het is te ver gevorderd om het kraakbeen nog af te schrapen zoals men pleegt te zeggen. Ook de reeds geopereerde pathella zou hij niet meer opereren. Zelfs al zou men het overwegen en met een goed resultaat, zit ik nog steeds met die knieschijf die op dat kraakbeen zou drukken en na verloop van tijd terug problemen zou veroorzaken. De meniscus scheur is te opereren, maar dat geeft me geen last en is dus niet nodig. En nu hoor ik jullie denken?

Hij stelde de volgende behandeling voor. 1 Maand geen sport, behalve zwemmen eventueel. Ik moet gedurende 1 maand ontstekingsremmende pillen nemen en de pathella wordt 4 x behandeld met een soort shocktherapie. Na die maand zou ik dan 4 spuiten krijgen in de knie die ervoor zorgen dat die barstjes opgevuld worden en het kraakbeen a.h.w. terug glad maken. Andere behandelingen ziet hij niet zitten. Maar hij verwijst me dan wel door naar de echte grote kniespecialisten die vooral in Leuven zitten.

Na die maand mag ik terug fietsen en uiteraard ook blijven zwemmen. Mag ik nog lopen? Hij vindt van wel maar zeker niet langer dan 1 uur per looptraining en geen 4x of meer per week zoals ik nu doe. Geen marathons meer!!! Liefst ook geen halve, alhoewel dat dit nog uitzonderlijk zou kunnen zolang de looptraining van 1 uur niet zou worden overschreden en de frequentie bvb tot maximum 2x per week beperkt kan blijven.

Ik moet jullie niet vertellen dat dit voor mij als een mokerslag aankomt. Lopen is nu éénmaal mijn ding en dan al zeker marathons. Wel, dat is nu gedaan. Ik heb echt geen zin om zoals hij aangaf op mijn 60ste met een kunstknie rond te lopen. Daar pas ik voor. Ik ga dan ook wat tijd nodig hebben om dit te verwerken. In ieder geval ga ik me deze maand al richting zwembad bewegen, hoe ongaarne ik dit ook doe. Ik wil mijn conditie niet helemaal overboord gooien en ik heb gewoon die fysieke inspanning nodig om me goed te voelen. Wat het daarna wordt zal ik na de maand van behandeling wel bekijken.

Bij deze heb ik dan ook besloten om deze blog te sluiten. Dit is, correctie, was mijn loopblog en op vraag van Mario ben ik hiermee begonnen. Nu dat mijn actieve loopcarriere eigenlijk afgesloten is, buiten een weinig recreatief lopen dan, zie ik voor mezelf niet echt veel nut meer om deze blog te onderhouden. Mocht ik na verloop van tijd terug actief aan het sporten gaan kan ik nog altijd besluiten om terug te gaan bloggen. Uiteraard is er nog altijd facebook al waar ik hoop contact te blijven houden met iedereen.

Voilà, dat was. Niet leuk, maar ach, ik ben niet ziek, toch?

groetjes,

Gert

21:42 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

Commentaren

shit shit shit zeg. En maandag klonk je nog zo hoopvol, zat hier echt te duimen voor goed nieuws. Vind het zo erg Gert, tuurlijk moet je dit verwerken. Het lopen hoef je gelukkig op termijn niet helemaal te laten, maar je passie zat natuurlijk wel in de lange afstand. Neem er je tijd voor hé, en als je goesting hebt voor nen babbel dan weette mij te vinden hé (ik ga trouwens zwemmen in 't zwembad aan de Geerdegemvaart, dus daar kunnen we ook eens voor afspreken hé). En dat bloggen: da's geen verplichting hé, maar 't zou leuk zijn als ie ooit weer eens terug tot leven wordt gewekt!

Gepost door: Ruthje | 26-11-09

Pff, Gert, ik ben sprakeloos ... dat moet je wel even verwerken. Wat je ook doet, probeer er toch van te genieten. Forceer niks. Nu eerst bekomen, genezen en dan verder nieuwe plannen maken.
Ik ben er zeker van dat je als atletiek-coach het super zult doen !!!

Gepost door: Edith | 26-11-09

Doemme hé, t'is altijd bij de goei dat dat voorvalt! Maar, de kop niet laten hangen hé, je zal, als de eerste schok voorbij is, zeker wel weer andere uitdagingen in andere sporten vinden, ik weet zeker dat je je niet gaat laten doen. Ik had ook dat probleem van knieschijven die te hoog stonden aan mijn beiden knieën en heb dat zo'n 7 jaar geleden laten opereren, jammer dat ze dat bij jou niet eerder opgemerkt hebben. Ik hoop je nog te zien, en zal op fecebook wel verder vernemen hoe het met je gaat! Heel veel succes nog met je traineropleiding. Ik ga je blogje wel missen hoor! Heel veel groetjes!!!

Gepost door: Wendy | 26-11-09

Niet bloggen is het minst vervelende. Niet lopen van lange afstanden het meest vervelend. Je zou nu je voldoening moeten zien te halen uit je coach/trainers opleiding. Mijn eerste coach verzorgde zeer tot tevredenheid de baantrainingen en fietste met de langere duurlopen mee. Niet iedereen zal dat leuk vinden maar de bedoelde coach was er zeer tevreden mee.

Gepost door: Tiny | 26-11-09

Amai Gert , dit is echt even schrikken , zeker voor jou , maar ook ik had dit niet verwacht . Ik kan me zelf niet voorstellen dit ooit te horen te krijgen . Verwerk dit op een rustige manier en neem er zeker je tijd voor . Blijf contact houden !! Verwijder dit dagboek nog niet !! Het is een stukje van jezelf , iets wat deel uitmaakte van je leven . Iets wat terug op zekere manier deel moet uitmaken van je leven , al was het op een andere manier . het zou ongelooflijk spijtig zijn moest je gewoon verdwijnen , verwateren . je gaat zeker een goede atletiek trainer worden ! Dus zet je hier voor 500 % in ! Ik beantwoord je mail morgen nog , maar moet hier zelf eerst even over nadenken . We houden zeker contact !!

Gepost door: coach mario | 26-11-09

Amaai, dat is inderdaad heel hard schrikken. Maar zoals je in je laatste zin zegt: ik ben niet ziek. Zo moet je het bezien. Ik ken er nog die niet meer kunnen lopen zoals ze het zouden willen (mijn ventje) maar mocht ik van u zijn zou ik het toch proberen zoals de dokter het voorstelt: nu en dan een uurtje ter ontspanning en misschien iets meer zoeken in het zwemmen of fietsen en trainen van je atletiekatleten.

Gepost door: Spencerwoman | 27-11-09

Sprakeloos ! en heel stil worden we hier van ,niet lopen is voor jou een groot plezier afnemen !maar het is niet defenitief hé maatje , hou nu toch wat de moed erin en de verplichte rust toch wel heel nauw nemen met een alternatief vb zwemmen ,de feest dagen zitten er ook nog tussen en genieten van het gezinneke en en en ...alle makelijk gezegd weet ik van iemand anders hé , maar heb een ideetje ...moest jij nu eens je avonturen als trainer-coach op papier zetten voor ons ? dat is heel interesant en zo kunnen we je escapades van dichtbij volgen ...gelijk hoe , de oortjes omhoog zoals we je kennen !!

Gepost door: Katrien | 27-11-09

Da's niet goed hè Gert. Zoiets moet hard aan komen. Er zijn ergere dingen in het leven, maar het is wel spijtig dat je de leuke, voor jou het lopen, moet missen. Je zal zeker voldoening vinden in andere sporten en coaching!

Gepost door: Homer | 27-11-09

Dju, toch. Dit valt verdorie heel dik tegen. Je zou nog altijd kunnen een andere dokter opzoeken voor een tweede mening maar dr. Vervoort is natuurlijk niet Mr. Nobody. We leven echt me je mee. Hopelijk vind je plezier in een nieuwe uitdaging/sport.

Gepost door: harmsie | 27-11-09

zo doodjammer, maar zoals je zelf ook zegt: je bent niet ziek he, het zijn alleen maar die verdomde knieën die niet meewillen... En net als de rest van je loopvriendjes wil ik je ook vragen je blog toch niet te stoppen. Er is zoveel om over te schrijven ! En als je je toelegt op coachen, kun je misschien ook nog je pupillen per fiets bijstaan ;-)
Veel sterkte Gert, en eens je het knopje hebt omgedraaid voor de lange afstanden zul je misschien later des te meer kunnen genieten van korte trage looptoertjes :-)

Gepost door: Chris | 27-11-09

Man, man, man, miserie, miserie Ai, dit is flink balen, Gert.
Ik kan me je teleurstelling levendig inbeelden.
Zoals je weet heb ik een gelijkaardig verdict een aantal maanden terug ook mogen aanhoren en dit kwam ook als een mokerslag aan.
De dokter stelde zelf vlakaf voor om een andere, minder belastende sport (zwemmen) uit te zoeken.
Ik mocht wel verder blijven joggen, zowat een uurtje per week binnen de pijngrenzen.
Misschien een erg magere troost voor jou, maar intussen heb ik terug al een halve marathon gelopen (gejogd) – marathons zijn uit den boze, weliswaar 20 minuten trager dan het jaar voordien, maar toch, het was een geweldig gevoel om er terug bij te horen.

En wat betreft dat bloggen, same feelings (cfr. mijn laatste berichtje)

Een zaak staat als een paal boven water : Jij wordt beslist een prima atletiek-coach.

We zien elkaar nog wel.

Gepost door: frank spencer | 27-11-09

man man man, wat kan ik nu zeggen. Niets dat helpt, in elk geval. Ik weet verdorie héél goed waarover je praat, maar ik denk dat jouw situatie nog een stapje erger is ...
Ik zie je zeker nog eens (tenzij je de voetbal gaat mijden ;-) ) en dan moeten we toch efkes bijbabbelen. Ik sluit me ook aan bij het grote leger mensen die je blog open willen houden (facebook is zo mijn ding niet)!
Sterkte makker!!

ps ... ik zwem een paar keer per week in Hofstade; ok daar ben je meer dan welkom hé!

Gepost door: geert | 27-11-09

Wat? Jeempie Gert, ik sta met m'n mond vol tanden. Hoe afschuwelijk voor je. Neem eerst eens flink de tijd om hier een plekje voor te vinden, hoe je ermee om kunt gaan en natuurlijk kun je ermee omgaan, maar dat heeft tijd nodig.
Als er een goede atletiekcoach zal zijn, dan zal jij dat zijn! Keep touch Gert, ik denk aan je! Dikke knuffel en groetjes.

Gepost door: Petra | 27-11-09

damn! das echt erg!:-( hang in there, hopelijk kan je je binnenkort even goed uit leven in zwemmen, fietsen, voetballen... take care!

Gepost door: Jess | 27-11-09

Sterkte Sterkte! Ik kan me voorstellen dat enkel lopers begrijpen welke opdoffer dit kan zijn.

Gepost door: CT | 28-11-09

Neem tijd genoeg om dit te verwerken Gert en laat deze blog nog maar even online, ik hoop dat je toch nog met plezier 2x een uurtje kunt joggen in de week, het is altijd beter dan niets, veel sterkte...

Gepost door: Stofke | 28-11-09

Balen! Maar je conclusie is wel mooi, je bent inderdaad niet ziek maar het is wel zuur.

Gepost door: Danniëlle | 28-11-09

Holy shit......das echt superbalen! Sterkte met het herstel

Gepost door: Léonie | 30-11-09

Hey Gert,

wat die blog betreft...ik weet wat je bedoelt...ik weet wat je voelt.
Die van mij is ook stil. Men facebookje is meer actief.
Heb je al een afspraak in Leuven?
Je krijgt waarschijnlijk raad van iedereen, ik begrijp dat je je arts gaat volgen maar....moest je een goede dokter zoeken... Pieter D'hooghe opereerde de knie van Bart Rosseel (stamcellen) en mijn been. Als ik jou was....

Het allerbeste Gert....op een of andere manier begrijp ik wat je voelt. Het laatste half jaar ben ik door gekropen. Zwemmen en fietsen heeft me gered. We spreken wel eens af he! Samen een duikske nemen!
Kop op! Liefs
Tinne

Gepost door: Tinne | 30-11-09

Misschien eens ten rade gaan bij Pieter D hooghe zoals Tinne zei... schijnt echt een krak te zijn hoor. Sterkte met je herstel.

Gepost door: natalie | 01-12-09

Dat is hard, Gert. Verdomd hard. Laat het allemaal bezinken, maar doe ondertussen je blogje nog niet dicht. Schrijf het af en toe van je af, dan zal je je aan de reacties kunnen optrekken. Probeer je doelen bij te stellen en te genieten van dat wat nog wel kan. Probeer het glas halfvol te zien ipv halfleeg. Er zijn nog een hééééleboel dingen die je wel kan en waar je ongetwijfeld in kan schitteren. Ik voel met je mee en wens je veel moed toe. En blijven schrijven, hé, ik lees het zo graag!

Gepost door: Sandy | 02-12-09

Sorry voor het late bericht Gert. Het zijn natuurlijk wel harde noten om te kraken MAAR zoals jezelf schrijft, je bent niet ziek, je hebt alles wat je moet hebben, je zal juist een nieuwe uitdaging moeten zoeken waar je je ei kwijt kan. Nooit geen marathons meer lopen is erg maar waarom niet marathon meefietsen. Een coach als jij kunnen er veel gebruiken hoor ! Ik zit niet op facebook dus gaan we elkaars spoor misschien wel kwijtgeraken maar ik ben er zeker van dat je vroeg of laat wel weer boven water zal komen op een of andere blog. See you !

Gepost door: wim | 04-12-09

Pff, wat een naar bericht Gert.. heel veel sterkte en neem je tijd voor genezing. Hoewel dat nogal eens lastig kan zijn.. :(

Gepost door: Pieter de Boer | 05-12-09

Amai. Twas effkes schrikken toen ik dit las. Best inderdaad de raad van de dokter opvolgen. Misschien eens een 2e arts raadplegen. Veel succes in elk geval met alle nieuwe plannen. Hopelijk komen we elkaar nog eens tegen.

Gepost door: Yves | 09-12-09

De commentaren zijn gesloten.