27-09-09

10Km van Mechelen: Ik ben een kieken!

Zou ik niet beter stoppen met mooie wedstrijdtaktieken te maken? Ik luister toch nooit naar...mezelf. Zo ook vandaag in Mechelen.

De eerste keer dat ik vandaag bij mezelf dacht: kieken, is toen ik daar kwam en besefte dat mijn gsm niet meenemen geen goed idee was. Wendy ging komen kijken en we hadden niet echt afgesproken waar ze ging staan. Vindt elkaar dan maar eens tussen een paar duizend mensen! Voor de 10km alleen al waren er 2 weken op voorhand al meer dan 2000 ingeschreven en dan was er nog een 5km en een kidsrun. Samen met marathon Geert, die ik wonder boven wonder wel tegen het lijf was gelopen, heb ik nog gezocht naar bekende gezichten, maar helaas. Sorry Wendy. Ik liep dan ook nog eens in mijn clubtruitje van atletiek Bonheiden, dus geen rood bloggers shirtje.

Als opwarming was ik naar de start gejogd, zowat 3.5km. Het beengevoel was eigenlijk wel goed, maar de hartslag eigenlijk toen al veel te hoog. De warmte? Na het afhalen van de startnummer, Geert dus ontmoet en met hem ben ik blijven leuteren tot we ons naar de start begaven. Oops, helemaal vooraan moesten we niet staan, maar zover achteraan was nu ook niet de bedoeling. Ik had dan wel geen ambitie, Geert wou wel zijn beste beentje voorzetten, sorry Geert. Mijn fenomenaal plan was starten aan 5.00/km en elke kilometer wat versnellen. Pang, daar gingen we, allé na dik 4 minuten waren we over de startmat, en Geert stoof weg, ik heb hem niet meer teruggezien en ik ben benieuwd naar zijn tijd. Ik dacht dat ik een lekker rustig tempootje te pakken had maar keek bewust niet op de garmin. Het buikgevoel en mijn tempogevoel zouden mij wel niet in de steek laten. Mis poes, eerste kilometer, 4.36, shit dat is veel te rap. Aha, maar nu komen we op den dijk en daar is toch geen doorkomen aan. Het tempo zal wel omlaag gaan nu. Dat zou inderdaad wel zo geweest zijn, moest ik niet van de ene moment op de andere van een asfaltloper getransformeerd zijn naar een perfecte gras-en kantjesloper! Tientallen, wat zeg ik, honderden mensen ging ik voorbij, het liep dan ook zo vlotjes. Km2, 4.22! Fuck Gert, trager!! Km3, 4.25, zie ge wel dat ik mezelf kan bedwingen! Km4 4.33, aha, ik ben goed bezig. Ondertussen had ik al een kilometer ofzo iemand achter mij horen lopen. Neen, niet die honderden, maar 1 iemand die net als ik in het gras dook, om vervolgens weer op het asfalt te belanden. Na de brug aan het werelberoemde "brughuis" komt die iemand naast mij lopen. "Goed tempo joh, vind jij het erg als ik blijf aanpikken?" "Maar nee joh, integendeel, mijn naam is haas, zet u maar achter mij. Ik blijf dit tempo ongeveer lopen en als ik nog iets over heb versnel ik de laatste 2km". Zo gezegd zo gedaan. Km5 4.28, km 6 4.25, km 7 4.30. Heb ik nog iets over? Bwa ja, effe achterom gekeken en ik deed teken naar mijne nieuwe vriend. Km 8 in 4.18. Iets voor het einde van deze km vraagt hij hoe lang nog (er stonden nochtans km aanduidingen??). Hij wou afhaken omdat hij volledig stuk zat. Nu niet hé makker, meegaan begot! Hij pikt terug zijn wagentje aan en wordt zowaar overmoedig en gaat versnellen waarop ik een gaatje laat. Km 9 aan 4.21. Dan de laatste (lange) rechte lijn in, den bruul, efkes nog een paar tientallen lopers voorbijsprinten. Eerst mijne vriend terug opgeraapt, kom maat meegaan verdorie. Doet hij dat toch zeker en we zijn mooi naast elkaar over de meet gegaan. De laatste 600 à 700m aan 4.09. Netjes. Netto tijd 42:35 en een gemiddelde van 4.25/km. Mijne maat me maar bedanken achteraf. Maar 5 minuten na de aankomst begon ik toch een beetje spijt te krijgen dat ik hem zo had opgejaagd. Die had nog geen 2 meter bewogen en stond nog altijd met de kop naar beneden te hijgen. Tja, mijn naam is dan ook haas hé en het was zijn eigen keuze, nah. ;)

Conclusie 1: Van mijn mooie taktisch plannetje klopte achteraf gene zak! Als ik mijn hartslagen bekijk, ok, het was echt wel warm, ben ik een dik kieken. Net terug wat beter zijn en dan zo overdrijven! Maar, het was plezant, en is dat niet veel belangrijker?

Conclusie 2: Ondanks die weinige trainings kilometers en snelheids trainingen, ben ik amper snelheid verloren t.o.v. de laatste paar maanden als ik dat zo bekijk.

Conclusie 3: Als ik dit en de volgende 2 trainingsweken met daarin minstens 1 dertiger en de halve van Eindhoven, goed verteer start ik in Amsterdam.

Tot de volgende, Gert

PS: sorry Mario, ik heb niet goed geluisterd vandaag.

20:09 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (19) |  Facebook |

25-09-09

Hoop

Inderdaad, hoop,. Die heb ik opgebouwd na de 4 trainingen die ik in een tijdsspanne van 1 week heb afgewerkt. Niet omdat ze dan zo snel of perfect verliepen, neen, omdat ik ze heb kunnen afwerken en amper of geen nevenverschijnslen heb gehad. Dus geen kwetsuren of en dat was belangrijker, geen bijkomende vermoeidheid. Mensen in het bedrijf vertellen mij ook dat mijn blik terug veel levendiger is. Heel mijn wezen oogde dan ook zeer vermoeid, met vooral een zeer doffe blik in mijn ogen. Voorlopig blijft het bij hoop omdat ik ondertussen een serieuze achterstand heb opgelopen in de voorbereiding van de Amsterdam marathon op 18/10. De ambitie is dan ook bijgesteld naar: starten, genieten en uitlopen en de eindtijd is van geen belang. Zodus probeer ik in deze 3 trainingsweken die me resten voldoende kilometers te maken om bovenstaande ambitie te kunnen waarmaken. De beslissing of ik ga starten wordt dan ook gemaakt na de halve marathon in Eindhoven, die ik als pure training ga lopen touwens, exact 1 week voor Amsterdam.

Deze week heb ik volgende trainingen afgewerkt:

  • Dinsdag 17.5km aan 5.45/km
  • Donderdag 25.5km aan 6.08/km

Nu zondag ga ik ook meedoen aan Dwars door Mechelen (10km) . Ik had daar al voor ingeschreven en betaald. Deze wedstrijd passeert op 2km van mijn deur en het parcours is voor 75% 1 van mijn vaste loop-tourtjes. Het beloofd trouwens zeer druk te worden want er waren 2 weken geleden al meer dan 2000 voorinschrijvingen voor de 10km! Er is ook een 5km en een kids run. Ik ga er een gecontroleerd tempoduurloopje van maken. Wederom, niets moet, maar vooral genieten is de boodschap.

Groetjes Gert

13:50 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

16-09-09

We zien wel.

Mijn blogje wordt amper bijgewerkt, maar daar is dan ook een goede reden voor, namelijk ik loop amper of niet. Op 2 september had ik nog een training afgewerkt en sindsdien sukkel ik met een zeer lage bloeddruk en daarmee gepaard gaande erge vermoeidheid. Eigenlijk sleep ik me door de dag en dit al 14 dagen zowat. Dit weekend heb ik even hernomen met lopen met respectievelijk 5 en 10km, maar daarna moest ik weer afhaken. Dit weekend had ik met Mario nog overlegd om Amsterdam zonder ambitie aan te vatten. Gewoon een lekker gevoel er aan overhouden was de ambitie. Vandaag ben ik niet zeker meer of ik het nog haal maar de volgende weken zullen mij dit wel duidelijk maken. Oh ja, geen idee waar die lage bloeddruk vandaan komt en de dokters ook niet. Zout strooien is nu de boodschap. In ieder geval, ik herneem niet vooralleer ik me terug ok voel.

Zondag zal ik wel aanwezig zijn op de Leiemarathon, met de fiets als begeleider van Wendy. Ik zie er al naar uit om een hoop loopvrienden nog eens terug te zien nadat ik de Mol-training al moest missen vanwege die stomme bloeddruk. Tot zondag.

Gert

20:53 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |