10-05-09

Ik heb een marathon uitgelopen.

Ik heb lang getwijfeld wat de titel boven dit stukje zou worden, maar een passende titel kon ik echt niet vinden. Daarom deze vrij neutrale. Een goed verstaander heeft natuurlijk al lang door dat het tegenvallen is vandaag in Visé. Eerlijk, dat is dan nog een zwaar understatement. Voor mij persoonlijk is het een afknapper van jewelste geworden. Hoe meer ik erover nadenk, dit is mijn grootste ontgoocheling op marathon gebied. Het ergste is dan nog dat ik er totaal geen verklaring voor heb. Zelden is mijn voorbereiding zo goed geweest. Bijna geen pijntjes, de trainingen werden prima afgewerkt, goede trainingswedstrijden tussendoor, heel erg goed gelet op mijn eten, goed carboladen, alleen wat vermoeidheid de laatste 2 weken, wat niet abnormaal is. M.a.w. ik was er helemaal klaar voor dacht ik. Het verslag.

De wekker ging om 6u30 vanmorgen. Lekker ontbijtje gemaakt met alles erop en eraan wat een goed marathon ontbijt nodig heeft. Ook de trip naar Visé verliep vlekkeloos. Bij het afhalen van de nummers liep ik Sven tegen het lijf. Even een praatje geslagen over ieders ambitie en elkaar succes toegewenst. Dit scenario herhaalde zich trouwens in de startbox waar ik Sven terug zag. Coach Mario liep de halve marathon maar ik was net 2 minuutjes te laat om hem toe te roepen. Ik zag ze 200m verder passeren.

Het wedstrijdplan was even moeilijk als eenvoudig. De hartslag mocht tot halfweg niet over de 150 gaan. Mijn trainingen hadden uitgewezen dat ik dan steeds rond de 4.40-4.45 liep, wat perfect was om een pr te lopen. Het moeilijke was dat ik me dus moest inhouden. Vanaf km 30 zou de gas dan stilletjesaan helemaal open mogen. Zo gezegd zo gedaan. Het gaat daar in de start direct bergaf en dus waren de eerste 2km iets te snel, maar wel netjes binnen de perken met 4.34 en 4.31. De hartslagmeter sloeg zoals altijd de eerste 2km tilt. Daarna zat ik zeer snel mooi op tempo met kilometers die netjes tussen 4.39 en de 4.48 gingen en dit tot km 15. Het probleem was echter... mijn hartslag. Hoe ik tussenin ook soms vertraagde, deze bleef altijd tussen de 153 en de 157 hangen. Was het de warmte, I don't know, maar toen al wist ik dat het een onmogelijke opdracht zou worden. Zeker en vast omdat ik nooit, maar dan ook nooit een lekker gevoel had. Bij ons zeggen ze dan, het draaide vierkant. Nochtans ik had een ideaal loopmaatje aan mijn zijde en Ria fietste mee voor de bevoorrading vanaf km 13. Dat loopmaatje was een man zowat even oud als ik schat ik met exact dezelfde PR, met exact hetzelfde doel, daar onder gaan en 3u20' proberen en die dan nog eens bijna exact dezelfde mararthons dan ik had gelopen. Namelijk Visé en Eindhoven. Dit kan geen toeval zijn en we liepen constant ons tempo naast elkaar. Af en toe wat praten ging zelfs nog.

Na 10km doortocht in 47 minuten, oftewel 4.42 gemiddeld, perfect. Vanaf km 18 liepen de km tijden echter plots wat omhoog. Bij de 20km zaten we dan ook ongeveer 1 minuut achter op op schema, maar de hartslagen bleven eigenlijk vrij constant en waren iets gezakt naar 152. Het tempo zat echter niet goed meer. We keken eens naar elkaar en bijna gelijktijdig hadden we onze conclusie klaar, 3u20' wordt heel moeilijk, kwasi onmogelijk vandaag. Verdomme Gert, zo snel geef je toch niet op zeker! Ondanks het slechte gevoel zei ik dat ik het ging proberen en ging lichtjes versnellen. Mijn maatje zag dat niet zitten en haakte af. De volgende 5km gingen terug gemiddeld aan 4.43 ongeveer. Als ik dat kan vasthouden kan ik nog een pr lopen. Helaas ik moest mijn snode daad heel snel bekopen en als beloning kwam mijnheertje met de hamer, wat de beentjes betrof dan toch, postvatten na km27!!! De energie vloeide als een lekkende kraan, zeg maar lopende kraan uit mijn benen. Wel geteld 1 km kreeg ik nog onder de 5 minuten, namelijk km27. Wat zeg ik, vanaf km 28 tot de aankomst heb ik nog juist geteld 4x een kilometer onder de ... 5.30 gelopen! Wat een patat kreeg ik daar om de oren zeg! Niet fysiek hoor, maar die benen zo zwaar, zo zuur, niet normaal. Het verhaal vanaf km 28 is dan ook heel simpel. Lopen, stappen, lopen stappen, enz. Rond km 30 heb ik me een kilometer lang afgevraagd of ik niet beter zou uitstappen. Mijn moraal en moed waren ver onder nul gedaald. Op dat moment wint dan toch weer het karakter en loop en stap ik gewoon verder op automatische piloot. Zo heb ik dan maar verder gedaan. Rond km 36 kwam de pacer van de 3u30 me voorbij. Van aanhaken was geen sprake. De eindmeet overschreed ik na 3u36'42" op de garmin. Na mijn debuut marathon en een gehaasde marathon mijn slechtste resultaat ooit. Waarbij ik wel wil meegeven dat ik de laatste 10km geen moeite meer heb gedaan en ik wandelde als het mij uitkwam niet omdat ik niet mee verder kon lopen. Waarom zou ik me afbeulen als het kalf toch verdronken is?

Een oorzaak voor dit, wat mij betreft hé, falen heb ik helemaal niet. En eigenlijk heb ik op dit moment geen zin om dat te gaan analyseren. Wat ik wel weet is dat het in geen geval aan mijn trainings schema van Mario ligt! Want daar heb ik al 3u22', 3u25' en 3u 27' mee gelopen. Die zijn prima en ik train er nog steeds heel graag mee! Dikke merci weeral voor je begeleiding en goede raad de laatste paar maanden! :)

Dit moet even bezinken want het is hard aangekomen bij mij. Alles wees erop dat ik goed zat en een poging mocht wagen naar die PR en ik had er echt veel zin. Helaas, mislukt. Dat betekent niet dat ik nu dure eden ga maken hoor en geen marathons meer ga lopen of zoiets, uiteraard wel, daar loop ik veel te graag voor! Ik zou niet zonder kunnen.

Deze week recuperatie. Zondag een eerste keer loslopen. Daarna ga ik me 2 weken voorbereiden voor de 20km van Brussel. Een doel? Even geen,we zien wel.

Gert

17:54 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (24) |  Facebook |

Commentaren

Tja ik zou hier nu natuurlijk kunnen zeggen van amai wat een mooie tijd en ik kan er alleen maar van dromen maar ik begrijp als je ergens een doel hebt en dat wordt dan de dag zelf verstoort door verzuurde benen dat je daar ferm van baalt. Zoals je zegt even flink recupereren maar en al bij al heb je toch maar het karakter getoond om hem uit te lopen ondanks de tegenslag...

Gepost door: Stofke | 10-05-09

Je ambities in ogenschouw genomen een tegenvaller misschien. Kijk eens bij de uitslagen op welk percentage binnen komt. 10% voor je?? Proficiat!!!

Gepost door: Tiny | 10-05-09

toch proficiat Hoewel een teleurstelling misschien voor jezelf, toch een hele dikke proficiat Gert. Je hebt misschien niet gehaald wat je wilde halen qua snelheid, 't karakter en de doorzetting die je vandaag hebt getoond is daarentegen niet mis. En tussen ons: ik zou DROMEN van jouw tijd op de marathon, alles is relatief he. Wees dus niet te hard voor jezelf, de ene dag is de andere niet. Je hebt een prachtprestatie neergezet, je zal dat wel beseffen binnenkort.

Gepost door: Julie | 10-05-09

toch een marathon! Tja inderdaad het doel uitspreken is makkelijker dan hem lopen. Maar goed elke marathon is een overwinning en een topprestatie, toch mijn felicitaties!!

Gepost door: Rik | 10-05-09

Ondanks de ontgoocheling, toch een proficiat. Je hebt het toch gedaan en vooral doorgezet !!!
3.36h is toch een mooie tijd, maar ik begrijp je teleurstelling. Rust nu maar goed uit, laat de beentjes rusten. Tot in Brussel.

Gepost door: Edith | 10-05-09

slechte dag Laten we het houden bij een slechte dag , je mag nog zo goed getraind hebben , de dag zelf moet je lichaam ook nog mee willen. Doe zoals ik vergeten en volgende keer beter .

Gepost door: roadrunnerke | 10-05-09

Even laten bezinken is het beste ! Ik begrijp volledig je teleurstelling ! En wat ik ook schrijf , je zal er je niet beter doer voelen. Dus doe ik die poging ook niet !

Gepost door: coach mario | 10-05-09

koppie op Gert, je hebt inderdaad weer een marathon uitgelopen en dat doen er velen je niet na, zeker niet in zo'n tijd...Dus proficiat!! Maar de teleurstelling is begrijpelijk, ik loop zo ook al jaren te balen dat ik niet eens onder de 50 min. geraak op de 10 km, maar so be it hé. Laat dit gewoon effe bezinken en kijk dan weer met volle borst vooruit naar een volgende uitdaging!

Gepost door: Ruthje | 10-05-09

Slechte... ...dag, Gert. Het zal wel s wat beter meezitten. Ben ik zeker van.

Gepost door: Francis | 10-05-09

Doemme!! Die marathon is zo onvoorspelbaar hé, je leest dat dikwijls, heel de voorbereiding verloopt perfect en de dag zelf valt het tegen. Nikske aan te doen, ik leef met je mee!!!!!

Gepost door: Wendy | 10-05-09

Je mag best ontgoogeld zijn hé...maar vlug vergeten...op naar Brussel. Succes.

Gepost door: natalie | 10-05-09

Heel jammer, Gert. We hadden het je echt gegund.
Ikzelf liep mijn laatste twee marathons zonder hartslagmeter (wel met Garmin voor de afstand). Ik zit mij toch maar constant op te jagen en naar de cijfertjes te kijken. Natuurlijk kan je mijn niveau niet vergelijken met het uwe.
Ik wil je toch proficiat wensen. Dat PR komt er ooit wel. Nu eventjes laten bezinken.

Gepost door: Spencerwoman | 11-05-09

inderdaad je hebt een marathon uitgelopen en dat blijft het belangrijkste. Als je er 10 loopt maak je altijd iets anders mee. Dat is het probleem met doelen stellen, je maakt een goede voorbereiding mee, wil zoals velen, een p.r. lopen maar toch een marathon blijft iets raars. Het kan al eens minder gaan. Ik noem dit geen drama, je hebt het toch maar weer gedaan hé en moest ik die tijd lopen dan spring ik een ozon gat in de lucht !

Gepost door: wim | 11-05-09

De wolken van vandaag hadden er gisteren moeten zijn. Ik herken me in jouw verslag, het was héél warm, en dan loopt het voor geen meter, laat staan voor 42.195 meter. Blij je gezien te hebben. Sportieve groeten.

Gepost door: Sven | 11-05-09

Moe aan de start? Ik zou in jouw plaats de laatste 2 weken voor de marathon veel minder lopen. Dat programma lijkt me wat te zwaar om goed uitgerust aan de marathon te beginnen. Alle trainingsarbeid moet dan al lang gebeurd zijn. Tapering off is het enige dat dan nog telt.

Gepost door: Dirk | 11-05-09

Visé Uitlopen is altijd al een prestatie op zichzelf ... en de ene dag is de andere niet hé ... toch proficiat ... volgende keer beter!

Gepost door: Koen | 11-05-09

Je kloeg zelf de laatste week over een vermoeid gevoel en dat kan je met een paar dagen niet wegwerken. Ik ben het eens met Dirk dat het een zwaar programma was. We zijn geen 3 x 7 meer... jammergenoeg.

Gepost door: Wim | 11-05-09

Ja een off-day is helaas niet te voorspellen. Volgende keer lukt het vast wel. Proficiat om met de lage moraal toch nog het karakter te hebben van uit te lopen. Hopelijk tot in Brussel Gert. Bij mij was het zondag ook afzien.

Gepost door: Yves | 11-05-09

Mag ik U er even op wijzen dat U slechts 10 minuutjes boven U PR heeft gelopen en dat de warmte ook niet echt meeviel om een snelle tijd te gaan lopen ? Vind het een hele mooie prestatie dus Van Harte ! ! Geniet ervan !!

Gepost door: Bjorn | 11-05-09

Je mag dan wel ontgoocheld zijn maar je hebt toch knap gelopen en uitgelopen.mooi gedaan.

Gepost door: anita | 11-05-09

de marathon is een vies beest hé Gert. Je hoeft zelfs geen echt off-day te hebben om efkes iets minder goed te lopen. Laat de ontgoocheling maar een beetje gisten; da's de beste motivatie om er de volgende keer terug in te vliegen!

Gepost door: geert | 11-05-09

Als eerste, helemaal geen slechte tijd en je zal merken dat je deze tijd zometeen helemaal niet als slecht zal ervaren!.
Verder is visé helemaal niet zo vlak als dat ze zeggen, vanaf Maastricht(21km punt) is het weer terug stroomopwaarts omhoog.
Ik ben ook helemaal kapot gegaan in Visé en 1 van mijn zwaarste marathons qwa parcour.
Het lijkt gemaklkelijk en vlak, maar dat is het helemaal niet.
Ik kan je daarom maar 1 verklaring geven, Visé is vals plat!.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 12-05-09

Inderdaad Visé is niet vlak. En ondanks dat je je doel niet ging halen ben je niet gestopt. That's the spirit! Als je zoiets overkomt, moet je de switch maken en zeggen: oké, ik maak er een mooie lange duurloop training van... Uiteraard is het altijd jammer, maar hé, er zijn nog genoeg mooie marathons.

Gepost door: Anke | 13-05-09

hoi gert,hier volgt mijn marathon ervaring: bij je eerste marathon is je eind doel: het uitlopen van de marathon. En waarachtig dat lukt . je bent dan blij en trots. Je leeft gedurende weken op wolken. Want je hebt een marathon uitgelopen. Maar dan begint de kloterij. je loopt een tweede marathon, maar nu heb je een eind tijd in je hoofd die je wil halen. En plots lukt dat niet en wordt dat een slechte marathon. moraal van dit verhaal:Laat ons gelukkig prijzen dat wij bevoorrecht zijn en een mararhon mogen en kunnen lopen. maw :proficiat met je marathon!

Gepost door: bob | 28-05-09

De commentaren zijn gesloten.