30-12-08

Update en overzicht 2008.

De eerste paar feestdagen zijn achter de rug en ondanks mijn zwakke fysieke toestand waren ze zeer leuk. Op 24/12 was er een klein feestje samen met de kinderen en hun liefkes. Mijn dochter Katrien had haar blok onderbroken en was samen met haar liefke (ook in den blok) afgekomen. Ook mijn oudste zoon Jef was er samen met zijn vriendin met wie hij al zowat 2 jaar samenwoont. De menu hadden we eenvoudig gehouden omdat er nog feesten volgen. Broccoli soep, lamskotteletjes met gestoofd witloof en kroketten en lekkere pannekoeken als dessert. Leuk om nog eens met z'n allen rond de tafel te zitten. :)

Zaterdag 27/12 werd er gevierd met onze beste vrienden, vrienden waarmee wij als gezin al meer dan 20 jaar na elkaar mee op zomervakantie gaan, om de tussendoorvakanties dan nog even te vergeten. Ook zij hebben 3 kinderen en het klikt gewoon tussen ons. Na een lekkere scampisoep en een overheerlijke gourmet volgde nog de traditionele ijstaart. Eenvoudig, maar allemaal zeer lekker. Tussendoor en nadien hebben wij ons met z'n allen een breuk gelachen met het spelen van gezelschap spelletjes en dit tot...2uur 's nachts. Superdagje!! Alhoewel, eerder op de dag was er een raar telefoontje geweest...

Toen onze kameraden juist waren toegekomen kreeg ik telefoon van het ziekenhuis. Ik moest direct overschakelen op andere en zwaardere antibiotica omdat de bacterie in mijn buik resistent was tegen de pillen die ik nam. Dat verklaarde natuurlijk direct waarom mijn buik 14 dagen na de operatie en 10 dagen pillen, nog steeds zwaar etterde. Ik bespaar jullie de dagelijkse zorgen die ik moet ondergaan. Maar het goede nieuws is, deze antibiotica werkt wel! :) 2 Dagen nadien zagen we al het verschil bij de wondzorg. Bij de controle vandaag in het ziekenhuis kreeg ik dan ook het goede nieuws dat het buisje eindelijk uit mijn buik mag. Er wordt dan nog wel wat anders ingepropt (een wiek) de eerste paar dagen, maar het herstel heeft zich dan toch eindelijk ingezet. Spijtig genoeg moet ik vanaf vandaag nog 10 dagen die pillen pakken, en ik moet verdomme nog 1 week thuisblijven van het werk en mag pas terug gaan op 12/01! Ik loop hier nu al de muren op! Maar ik zal het nodig hebben want ik ben precies al mijn kracht uit mijn lichaam verloren. De operatie en vooral de ontsteking nadien heeft echt op me ingehakt.Voilà, dat weten jullie ook weeral.

Hoe was 2008? Wel, eigenlijk heb ik een zeer mixed gevoel. Bij mij staat alles in het teken van de marathon. Andere wedstrijden heb ik dan ook amper of niet gelopen. Ik deed in Maart een 10km in Sluis, in mei de 20km van Brussel en ergens een 15km als training in Haacht in de zomer en dat was het als ik me niet vergis. Ik had er dan wel 3 gepland deze maand, maar daar stak de buik een stokje voor. Later misschien. Ik onthoud eigenlijk vooral 3 zaken van het afgelopen jaar.

  1. Mijn eigen marathons zijn deels de mist ingegaan omwille van extreme weeromstandigheden. Visé (3u27'17") extreme hitte met temperaturen rond de 30 graden. Keulen (3u22'25" pr) en temperaturen rond de 10 graden met veel wind en regen. Keulen was wel zeer gezellig omwille van het leuke gezelschap.
  2. Het haaswerk voor Edith in Antwerpen en voor Yves in Eindhoven. Beide gaven me minstens evenveel voldoening dan mijn eigen marathons. Als ik terug in conditie ben ga ik dat zeker nog doen als er behoefte aan is. Eindhoven was ook een zeer gezellige bedoening. Beide marathons hadden het prachtige weer dat ik niet had voor mijn marathons.
  3. Kwetsuren. Ik heb dit jaar regelmatig gesukkeld met kwetsuurtjes, kleine en minder kleine. Ik hoop dat ik daar in 2009 van gespaard kan blijven. Spijtig genoeg is dit winterseizoen ook weeral om zeep omwille van de problemen waar ik nu mee sukkel.

Daarbuiten bewaar ik ook supergoede herinneringen aan de weblogloop in Mol, dank je Mario!

Vooruitblikken naar 2009 durf ik op dit moment nog niet zo goed. Ik mag pas voorzichtig aan lopen beginnen denken midden januari en dan nog langzaamaan. Ik schrijf de marathon van Utrecht, waar ik al ben ingeschreven, nog niet af. Maar ik betwijfel zeer dat ik na meer dan 1 maand inactiviteit gevolgd door een langzame conditieopbouw daar nog iets kan gaan uitrichten. Zoals ik al zei, dat zien we wel als ik 2 of 3 maanden verder ben. Maar ach, daarna komen er nog wedstrijden genoeg om me uit te leven. :)

Iedereen prettige eindejaarsfeesten gewenst en ik wens iedereen een prima gezondheid en alle geluk toe voor 2009.

Gert

23:53 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |

25-12-08

Ik leef nog hoor.

Vooreerst wil ik me bij iedereen excuseren voor mjn afwezigheid de laatste paar weken op zowat alle blogjes en ook op facebook ben zelden komen piepen. Ook dit blogje kreeg al 2 weken geen update meer. Maar bon, ik had er dan ook een aanvaardbare uitleg. Er zijn namelijk verwikkelingen opgetreden na mijn operatie.

Vorige week woensdag werd ik ontslagen uit het ziekenhuis en op dat moment voelde ik me wel ok. Ik had dan nog wel een lamel uit mijn buik steken zodat het wondvocht langs daar uit de buik kon, maar voor de rest was de pijn al goed verminderd. Ook donderdag was alles nog ok. Vrijdag echter begon de miserie. Dezelfde darmklachten als voor de operatie begonnen zich te manifesteren en het wondvocht begon er troubel uit te zien en dat begon ook te "ruiken". Zondag was ik even slecht als voor de operatie en het wondvocht stonk nu echt als de pest. Slapen kon ik al lang niet meer (rug -en buikpijn) en ik het enige wat ik deed was nog vermageren. De dokter van wacht gebeld en die schreef onmiddellijk zware antibiotica voor en pijnstillers om te proberen me een deftige nacht te bezorgen. Maandag naar de kliniek gebeld en ik moest direct langskomen. Alles moest ik weer ondergaan, bloed prikken, echografie (zinloos want ze konden niet aan mijn buik komen van de pijn) en tenslotte een scan. Diagnose na 6u spoed: er had zich een collectie gevormd op de plaats van de ingreep. Dat is vrij gevaarlijk als dit uitgroeid tot een abces bvb. De dokter van wacht had zeer goed gehandeld om mij direct zware antibiotica voor te schrijven. Dat en het feit dat Ria, mijn vrouw, verpleegster is en zodoende de wondverzorging kan doen en ook omdat ik maar 5 minuutjes van de kliniek woon, maakte dat de chirurg me de keuze liet om opgenomen te worden of naar huis wou gaan en regelmatig op controle moest komen. Met de Kerstdagen wil ik thuis zijn natuurlijk!

Gisteren voormiddag op controle geweest en ik kon toen al voelen dat het gunstig aan het evolueren is. De buik ettert nog steeds, maar de overblijvende pijnplek in de buik wordt steeds kleiner en kleiner. Nog 10 dagen die zware pillen slikken en 2 maal per dag wordt de wonde verzorgd. Als er zich geen complicaties meer aandienen zou het ergste leed dan wel geleden moeten zijn. Ik hoop het zeer want ik ben het zetelzitten en de pijn echt wel kotsbeu.

Lopen? Daar heb ik echt waar de laatste 2 weken nog geen seconde mee in mjn hoofd gezeten en nog niet. Eerst terug helemaal herstellen en daarna zien we wel.

Ook vanuit Bonheiden iedereen prettige feestdagen toegewenst!

Gert

 

11:33 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

13-12-08

Hier lig je dan plots... in het ziekenhuis!

En jullie mogen de titel echt letterlijk nemen! Het verhaal.

Woensdag namiddag kreeg ik op het werk weer vervelende buikpijn net zoals op vakantie vorige zomer had. Maar bon dat zou wel beteren. Recht van het werk naar een kameraad gereden in Brussel om samen naar dEus te gaan kijken in Vorst. Chris ging er ook zijn en heb ik ook eventjes ontmoet. Maar toen al wist ik dat het niet goed zat in mijn buik. De pijn werd heviger en heviger en bij het 6de nummer, The Architect, ben ik te voet op zoek gegaan naar mijn auto, 30 minuten stappen, om van daaruit verder naar huis te gaan. Na een verschrikkelijke nacht met veel pijn en weinig slapen 's morgens eerst even de huisarts bezocht. Die mocht nog niet naar mijn buik kijken, rechterkant iets boven de schaamstreek, of het deed al pijn. Direct naar spoedgevallen en na wat bloednames, onderzoeken een echo's en een scan was het verdict éénduidig, appendix moet eruit. Na de scan heb ik juist nog 5 minuten gekregen om een operatieschortje aan te doen en 1 uur later lag ik al terug in de kamer, iets lichter dan voordien. De chirurg kwam dan vrijdag ook nog eens vertellen dat het een serieuze ontsteking was en ik 5 dagen intraveneuse antibiotica moet krijgen wat betekent dat ik pas woensdag naar huis mag, grrrr. Maar bon, ik heb vandaag toch al internet en de tv is nu plots een ander goed vriendje van me.

Wat lopen betreft. Ik vrees dat het voorjaar naar de maan is. We zien wel, maar het volledige herstsel van de operatie op zich zou al 6 weken kunnen duren. Dan spreek ik nog niet van lopen. Maar ach, daarmee kunnen de andere kleinere blessuurtjes eindelijk eens genezen. Elk nadeel heeft zijn voordeel hé. (naar J.Cruyff)

Gert

11:43 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

07-12-08

Veel minder vollenbak.

Ik had het al aangegeven in de vorige post dat ik mijn twijfels had bij de zaterdag training. Ik voelde dat ik tegen mijn grens aanzat en dat ik vermoeid aan het worden was. Zoals gewoonlijk had ik mezelf vrij goed, zeg maar perfect, ingeschat. Vrijdag had ik nog mijn klassieke rustdag, maar zaterdag moest ik aan de bak met 2 reeksen van 1k-2k-3k aan 3.55. Ik was nog aan het twijfelen om de zaterdag en de zondag training, 10km loslopen, om te wisselen omdat ik me al op voorhand vermoeid voelde. Had ik het maar gedaan. Na de 2km loslopen de eerste km versnellen. Met heel veel moeite en sterk verkrampt kwam ik uit op 3'58". Bij aanvang van de 2de versnelling die 2km lang moest zijn, zat ik plots in een hagelbui, wind op kop. Ongeveer 800m heb ik het tempo volgehouden en dan brak de elastiek. De rest van de "versnelling" werd afgewerkt ergens rond de 5', totaal 4'29". Even gerecupereerd maar ik had toen al uitgemaakt dat dit niet echt veel zin had. De 3km heb ik dan naar goed vermogen afgewerkt, 4'21", maar ik had de weg naar huis al ingezet. Na ongeveer 9.5km en halverwege de training was ik thuis en ben dan ook gestopt. Ik was bekaf! Even gedoucht, even op mijn bed gelegen en ben dan vertrokken naar Charleroi voor de wedstrijd van KV Mechelen. KV eindelijk nog eens, en dik verdiend, gewonnen.

Vandaag wordt er NIET gelopen en morgen geen spinning. Als ik me goed voel begin ik er terug dinsdag aan, maar dan zeer waarschijnlijk niet met een intervaltraining, wel met een lichte duurloop. Volgende week plan ik dus een recuperatieweek.

Zo, er is geen paniek hoor bij mij. De combinatie van weinig slaap en behoorlijk zwaar trainen de laatste paar weken maakt dat mijn lichaam wat vermoeid is. Ik vind dit niet abnormaal en het is aan mij om dan even gas terug te nemen en naar mijn lichaam te luisteren, wat ik dan ook doe. Af en toe word ik al eens geconfronteerd met het feit dat ik geen jong ventje van 30 meer ben hé. ;)

greetz, Gert

14:28 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

04-12-08

Terug vollen bak.

De opbouw zit er nu helemaal op en vanaf deze week zit ik terug aan 5 looptraingen. Doe daar nog 1 spinning les bij en je komt uit op 1 rustdag, de vrijdag.  Die dag houden Ria en ik dan ook vrij om naar de sauna te gaan.

Maandag was er dus spinning. Deze week iets minder zwaar omdat ik 10 minuutjes te laat was. Ruthje was al serieus aan het trappen toen ik eraan kwam. Dinsdag heb ik van thuis gewerkt omdat er een firma naar een lek in de garage kwam kijken. Lekdetectie of zoiets. Gevolg, nieuwe leidingen steken of de bestaande herstellen. Spijtig genoeg moeten daarvoor vloeren in de badkamer boven worden opgebroken. Pfff miserie en kosten. Omdat ik van thuis werkte kon ik wel onder de middag mijn intervalsessie afwerken en daar was ik blij om. 10x600M aan 3.50/km met voordien 10 versnellingen van 40seconden, gene kattepis voor mij dus. Het was heftig, maar kijk, het lukte. Hieronder wat knipwerk van de training met alleen de 600-jes.

test

Gisteren woensdag werd onze jongste zoon, Raf, 16jaar. Klein Rafke is al lang grote Raf geworden! Ik had geluk dat hij alleen maar pannekoeken vroeg als verjaardagsmenu, daar is hij dan ook verzot op. Die heb ik dan gebakken terwijl hij naar zijn voetbaltraining was. Ik had er 25 en die waren daarstraks om 19u allemaal op!!! Ria en ik hebben er in totaal 7 opgegeten, hij dus 18 op 1 dag!!! Voordien had ik net 10km losgelopen aan exact 5.30. Vandaag stond er dan een wisselloopje van 12km op het menu. De snelle stukken van 1km moesten aan 4.40. Dat ging vrij vlotjes en vrij regelmatig eigenlijk en dit ondanks het feit dat ik in het donker mijn tempo niet kon aflezen. Alleen de laatse km was iets sneller, maar dat was bewust gedaan.

training 04-12

Ik voel de laatste weken dat ik wat snelheid betreft op dit moment niet ver van mijn grens zit. Niet op de korte versnellingen maar wel op afstanden vanaf 2km. Net daarom kijk ik met een bange blik naar de training van nu zaterdag. 2 Maal een reeksje van 1k-2k-3k aan 3.55 is wat mij betreft echt wel afzien. Maar hoe gaat die zegswijze weer, no pain, no gain? Zolang het niet bij pain blijft ben ik al heel tevreden. ;)

Tot blogs, Gert

 

21:01 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |