26-07-08

Vakantie in mineur.

Vorige week zaterdagnacht vertrokken we naar Karinthie. Om 22u bedje in want om 3u moest ik eruit om 1100km af te haspelen. Waren het voortekens voor wat nog komen zou? Ik weet het niet maar in ieder geval heb ik geen minuut geslapen. Wat zou dat geven, 1100km met de auto rijden zonder slapen? Ik moet vooreerst nog vermelden dat mijn maag en darmen niet 100% waren al sinds de donderdag voordien. Dat was ook de reden waarom ik de zaterdag van het vertrek besloot om niet meer te lopen. Maar ok, de vrienden waren wachtende op ons om 4u en dus zou ik wel zien waar ik uitkwam en een extra stop inlassen indien nodig is niet echt moeilijk. Je zou denken dat vertrekken op zaterdagnacht niet echt fileproblemen zou geven, maar fout hoor! Vanaf Wurzburg, de klassieke filetrechter, was het volle bak prijs. Ook voor de Tauerntunnel in Oostenrijk was het blokrijden en wachten tot we erdoor mochten. Ondertussen was ik zowat stilletjesaan een wrak! Keimoe en mijn maag en darmen deden zulke pijn dat het amper te harden was. De laatste 7km, een bergpas dan nog, stonden de tranen me bijna in de ogen. Maar bon. Na een trip van zowat 16u waren we op onze bestemming. Met mij ging het echter van kwaad naar erger en onder een striemend onweer, hallo waar was dat goede weer, konden Ria en ik op zoek naar een dokter van wacht. Een spuit buscopan en 3 soorten druppels zouden me er wel doorsleuren. Omwille van de vermoeidheid viel ik als een blok in slaap. 's Anderdaags heb ik het ontbijt toch maar beperkt tot beschuit en wit geroosterd brood. 's Middags at ik echter puree patatjes en dat had ik niet mogen doen. In de late namiddag brak opnieuw de hel los in mijn buik. Opnieuw moesten we op zoek naar de dokter en wederom hetzelfde recept buscopan en nog wat andere geneesmiddelen erbij gekregen. T/m woendag heb ik op beschuitjes geleefd en heb ik niet meer dan de 4 muren van mijn kamer gezien. Maar er kwam beterschap. Donderdagmorgen at ik al terug geroosterd brood en 's middags wat kip (zonder het vettige vel) met een pistoletje erbij. In de namiddag was er dan mijn eerste leuke uitje op vakantie, een dik uurtje mountainbiken met Raf en 2 andere jongens. Het was een zalig uurtje in het ondertussen lekkere weertje. Eindelijk voelde ik me goed en de vakantie kon nu ook voor mij beginnen. Nu was het een kwestie van sterker worden want die 3 dagen zonder eten hadden me danig verzwakt. Maar toen kwam de avond en vonden mijn maag en darmen dat ik genoeg plezier had gehad! Ik krimpte weer in elkaar van de pijn. Wat nu gedaan? Ik wou echt niet meer naar de dokter want die had nog 1 alternatief, het ziekenhuis, en dat wou ik niet in Oostenrijk. Ik wou naar huis. Wat kon ik nog doen daar? Nog 2 dagen verder terugvallen op beschuit, hele uren in de kamer doorbrengen met... niets, om dan zondag te proberen op te bouwen? Dat maakte dat ik misschien nog 2 goede dagen zou hebben, want woensdag was het inpakdagdag. Mijn vrouw was akkoord en wou dan ook direkt vertrekken alvorens nog verder te verzwakken. Ik moest tenslotte 1100km terugrijden. Katrien, mijn dochter, vond het niet zo erg. Ze amuseerde zich best hoor, maar het vooruitzicht om terug naar haar vriend te kunnen bracht haar in een opperbeste stemming! Raf vond het wel spijtig! Die amuseerde zich te pletter. Het vooruitzicht dat hij naar de fandag van KV Mechelen kon, vandaag dus, dat hij hierdoor de voorbereiding van zijn voetbalploeg kon meedoen, bij zijn kameraden kon hangen en mijn belofte om leuke dingen te doen thuis, zalfden het verdriet toch wat. Ria vond het niet tof maar zag ook dat ik hier niets aan had en dat was voor haar ook niet plezierig. Vrijdagmorgen brachten wij dan het treurige nieuws aan onze vrienden. Verslagenheid alom uiteraard. Zoiets is nog nooit gebeurd in onze 20 jaar samen op vakantie. In een schitterend weertje vertrokken we, ik met de tranen in mijn ogen, terug naar huis, 6 dagen eerder dan voorzien. Na een relatief goede trip zonder veel maagpijn en weinig fileleed arriveerden we rond  23u30 aan ons huis. Ik was helemaal op.

Vandaag zaterdag heb ik de indruk dat het aan het beteren is maar de echte test zal deze avond zijn want deze middag heb ik afgekookte kip met rijst gegeten. Als ik nu gespaard blijf van pijn denk ik dat het voorbij is. Dan kan ik morgen weer wat verder opbouwen met eten en vanaf maandag terug wat aansterken. Het zal nodig zijn want zonder enige vorm van training was ik bijna 4kg kwijt op die 5 dagen!!

Bij dit alles begin ik me wel zorgen te maken. Eerst die waarschuwing toen ik in de US was, dan de tendinitis en het kraakbeenletsel in de knieen en nu dit. Zegt mijn lichaam STOP of is het echt toeval dat dit bijna gelijktijdig voorvalt? Vraagt mijn lichaam om rust en train ik misschien te hard? Ik weet het niet maar ik ga er eens over praten met mijn huisarts volgende week en met de orthopedist volgende vrijdag als ik naar de uitslag ga luisteren van de echo en de scan van mijn knieen. Daarna ga ik nog eens goed nadenken over mijn najaars loopplannen. In ieder geval ga ik volgende week niet lopen, wat betekent dat ik 2,5 week zal stilliggen. Maar ik heb nu rust nodig.

Et voilà, dat was het! Een lange, maar geen prettige update, maar dat kan ik er ook niet van maken. Ik ga nu proberen om de 2 weken verlof die me nog resten nuttig en leuk door te brengen. Hopelijk kan ik daar vanaf maandag mee beginnen.

Groetjes en ik post hier zeer waarschijnlijk terug volgende week zaterdag als ik de uitslag van de scan ken.

Gert


17:55 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

14-07-08

Nog 1 week.

En dan eindelijk vakantie! Ik zie er echt naar uit en heb het ook erg nodig. De laatste paar weken ben ik iets teveel in het buitenland naar mijn goesting en dan blijft er uiteraard werk liggen hier. Zo moet ik morgen weer 1 dagje naar Engeland. Voor diegene die nog altijd jaloers zijn op buitenlandse tripjes zal ik even schetsen hoe mijn dag er morgen uitziet. Ik sta op om 5u. Eerst een kattewasje en ontbijten en daarna vertrek ik naar Brussel om een collega op te pikken. Van daar 2 uur met de auto naar Calais alwaar we de autotrein nemen. Als alles goed loopt, de files rond Londen zijn een merde, komen we 10u30 UK tijd op onze bestemming aan. We hebben dan wel 1 uur ingewonnen. Ginder hebben we een vergadering van uurtje of 2, + de obligate lunch. Daarna terug de auto in en we hopen om rond 16u plaatselijke tijd in Folkstone te zijn om de autotrein retour te nemen naar Calais. Van Calais terug 2 uur naar Brussel rijden om mijn collega af te zetten en dan verder naar huis. Ik hoop, dat hangt van de lengte van de vergadering af, om toch voor 21u thuis te zijn. Dan kan ik eindelijk mijn loopschoentjes nog aanbinden om te gaan trainen. Geloof me vrij, aan die buitenlandse businessreizen is geen zak aan.

Maar bon, nog 1 week en dan gaan we 11 dagen naar Karinthie (Oostenrijk). De laatste paar weken is het daar steevast tegen of in de 30 graden. Het is dan ook het stukje Oostenrijk dat aan Italie en Slovenie grenst en waar het normaliter mooi weer is. Ik ga daar vooral om te ontspannen en te genieten. Lopen, veel mountainbiken en bergwandelingen en gezelschapsspelletjes met de kameraden staan daar op mijn programma. Wij gaan dan ook al 20 jaar met dezelfde vrienden elke zomer op vakantie. Ook zij hebben 3 kinderen en al die jaren klikt het zeer goed en hebben we een reuzelol. Mijn oudste zoon gaat niet meer mee omdat hij al samenwoont met zijn vriendin en ook geen vakantie heeft. Bij de kameraden gaat nog iedereen mee. Dit jaar zelfs nog 1 extra persoon namelijk het liefke van hun oudste dochter. Ll zaterdag hebben we bij een etentje de laatste afspraken gemaakt en we zien er allen heel erg naar uit. Was ik al maar 1 weekje ouder. :)

Wordt er ook nog gelopen? Jazeker! Tendinitis of niet, zolang ik geen diagnose heb gehad van de orthopedist, dat is op 1 augustus, blijf ik trainen zo goed en zo kwaad als het kan. In tegenstelling tot wat ik eerder zei, train ik zelfs nog met het schema van Mario, en dat gaat vrij goed. Heb ik dan geen pijn meer? Toch wel, maar net als voordien is het houdbaar en kan ik trainen. Maar dat het niet inorde is moet je mij niet vertellen. Af en toe een scherpe pijnscheut in mijn knieen en ik sta weer met beide voeten op de grond. De afgelopen week heb ik wel 3 dagen stilgelegen omwille van de overbelasting die Rock Werchter had gecreeerd aan de benen. Donderdag heb ik dan het schema opgepikt. Een wisselloop van 8km met 500 aan 4.30. Dat ging feilloos en zonder enige moeite.

Dit weekend ben ik dan begonnen aan het schilderswerk van de ramen, luiken en deuren buiten. Ik haat dat, maar het moet gebeuren hé. De trainingen heb ik desondanks niet verwaarloosd. Zaterdag stond er een fartlek op, maar die heb ik laten vallen en ik heb mijn training van dinsdag afgewerkt namelijk 10 x300m aan tempo 24sec/100. Ook dat ging feilloos, of toch niet, ik denk dat ze aan 22 of 23 sec waren. ;) Gisteren zondag was het 16km aan 5.15min. Maar ik had zo 1 van die dagen dat ik vloog en spijtig genoeg kan ik me dan niet inhouden. De eerste 10km ging het nog behoorlijk, die waren aan 4.55min, maar dan kwamen er 2 fietsers voorbij en die wou ik persé volgen. Gevolg: 16km aan 4.50min. Lekkere training moet ik zeggen en ik ben blij dat ik dit nog zo gemakkelijk kan afwerken. Om 17u ben ik dan met de koersfiets naar Kampenhout-KV Mechelen gereden, een oefenwedstrijd in voorbereiding van het nieuwe voetbalseizoen. Heen en terug is dat maar 24km. In het terugkomen zat mijn gemiddelde wel lekker op 30km/u, met tegenwind. Vandaag neem ik wel rust. :)

Nu woensdag krijg ik de scan aan mijn rechterknie. Ik ben eens benieuwd, alhoewel de diagnose al wel duidelijk is. De laatste paar dagen heb ik dan ook veel gesurft op het internet hoe men tendinitis behandelt. Ik hoop heimelijk op 2 spuiten met cortisonen, 1 in elke knie, om de ontstekingen te remmen dit tesamen met ontstekingsremmers. Op die manier kan ik misschien blijven lopen. Mijn ergste vrees is dat ik scheurtjes heb in de pathellapees, want dan dringt een operatie zich op en lig ik zowat 1 jaar uit. Als ik tijd heb en de uitslag weet, post ik hier nog wel iets later deze week.

Oh ja, mijn vrouw is ook stevig aan het lopen. Zij volgt een schema dat in die kleine boekjes van Kim Gevaert staat die bij de "Goed Gevoel" of zoiets steken. Ze loopt 3 keer per week en loopt al 1uur. Als ik het goed uitreken denk ik dat ze een tempo loopt van tussen de 9 à 9.5km/u. Ze heeft geen ambitie om langere afstanden te lopen, misschien wel om haar tempo een beetje op te drijven. Maar ze blijft een recreatief loper zonder ambitie hoor. Ze wil misschien wel eens bvb een 5km of een 10km lopen als ik ergens ga lopen.

Bij deze beloof ik ook plechtig om na mijn vakantie ook de andere blogjes meer te frequenteren want dat is er een beetje bij ingeschoten de laatste paar weken. Mijn excuses.

Greets

09:11 Gepost door Gert in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-07-08

Rock Werchter 2008

Zeer kort berichtje tijdens de lunch vanuit Engeland.

Zoals ik eerder meldde was ik de afgelopen 4 dagen vooral te vinden op het Werchter 2008 festival. Ik heb erg genoten en dan vooral van de optredens van dEus en Grinderman, deze waren voor mij de absolute hoogtepunten. Ook Editors, Hot Chip, Air Traffic en Radiohead waren zeer erg te pruimen.

Ik ben in de voormiddag ook telkens gaan trainen thuis en bij nader inzien had ik dat beter niet gedaan. Werchter is echt een aanslag op het lichaam en dan vooral op de benen wegens het uren en uren rechtstaan. Dit te samen met het tainen en de tendinitis in de beide knieën maakt dat ik vanmorgen amper nog de trap op of af kon zonder enorm veel kniepijn. Zo kan het echt niet verder. Ik loop nu 2 dagen niet en als de pijn tijdens het stappen weg is probeer ik woensdag of donderdag nogmaals.

Gert

14:16 Gepost door Gert in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-07-08

Kan jij daarmee lopen?

De titel zegt genoeg denk ik. Fronsen

 

Juist terug van de echo voor mijn knie en dat was wat de dokteres zei na 10 seconden echo. Als ik het goed onthouden heb sprak ze van een zware tendinitis en wat kraakbeen prullen erbij. Wat dat betekent voor het lopen wist ze niet. Het straffe is dat ze ook naar mijn linkerknie keek en daar hetzelfde vaststelde maar veel minder erg.

Bon, nog een  NMR-scan op 16/7 en dan op 1 augustus het verdict aanhoren. Maar goed kan dit niet zijn.

Aan de coach: ik blijf ondertussen doortrainen, maar het schema gaat terug even in de kast zoals je hopelijk wel begrijpt.

Gert

PS: ja dokter lopers zijn keiharde sporters en verleggen regelmatig hun pijngrens en dus loop ik nog.

11:28 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

01-07-08

Mijn knie: bang afwachten

Daarstraks mocht ik op bezoek bij de orthopedist om naar mijn rechterknie te laten kijken. Diegene die mijn blog volgen weten dat ik daar al voor Visé mee sukkelde en na een rustperiode is deze pijn nog steeds niet weg.

Het verdict zal ik pas weten na een echo en een scan en na een nieuw bezoek aan de orthopedist met deze foto's en uitslagen erbij op 01 augustus. Zijn voorlopige vrees na het onderzoek van vandaag gaat jammer genoeg dezelfde richting uit die ikzelf al aangaf, namelijk tendinitis aan de pathellapees. Alsof dat nog niet erg genoeg zou zijn, de scan en de echo zullen uitsluitsel geven, zat er ook nog vocht in de knie en kraak ze als ik ze plooi. Hij vreesde dan ook voor een letsel aan het kraakbeen. Als dit alles klopt en er zich dus een operatie aandient, zal ik lang, zeer lang buiten strijd zijn. Zeker een jaar en dan moet ik nog hopen dat ik volledig herstel.

Maar ok, ik hou de moed er voorlopig in en hoop dat het gewoon een overbelasting is en ik er met een spuit of rust vanaf ben. We shall see.

Gert

PS: de 2 x 8, 200-jes daarstraks in 32 graden gingen goed.

23:33 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |