31-10-07

Toch ook nog eens iets over het lopen.

Maandag ondervond ik weer maar eens wat een groot man onze coach toch is. Er stak een lekker lang loopschema in de email dat tot einde feb2008 gaat. Ik moet eerlijk zeggen dat ik even met mijn ogen knipperde toen ik sommige trainingen zag staan! Verbaasd Ik zei al tegen mijn vrouw, ofwel word ik volgend jaar wereldkampioen M45 op de marathon, ofwel ben je een rijke weduwe.  Ze koos gelukkig voor het eerste. Smile Alle gekheid op een stokje, ik heb er enorm zin en ga er volle balk tegenaan gaan. Te beginnen met...gisteren maandag.

Er stond, voor mij dan toch, een gemakkelijke training op het schema. 3 Km in -en uitlopen met tussenin 2x (7 x 100m à 23sec dacht ik) met telkens 200m uitlopen en 1km joggen na de eerste reeks van 100-jes. Ik was optijd naar huis gegaan van het werk om toch nog wat daglicht mee te pikken op de training. Hoe moet ik anders in het donker weten hoe snel ik loop tijdens die 100-jes? Thuisgekomen snel de lange loopbroek aan getrokken, fluoriserend regenjas en een halve verlichte kerstboom aan beide armen om toch maar niet overhoop te worden gereden, en de Polar rond de pols. Vermits het totaal van de training zowat dik 11km was, besloot ik mijn grote ronde te nemen en ondertussen die versnellingen te lopen. Uiteraard begon het sneller te donkeren als ik dacht. Na de 3km inlopen was het al zover. ik was al blij dat de Polar niet haperde en telkens lekker piepte als de versnelling moest starten en eindigen. Ik had geen idee hoe snel ik liep tijdens die 100-jes. Ik besloot dan maar lekker door te gaan, zonder echt 100%  te spurten uiteraard. En het liep super. De 200m na de versnellingen heb ik telkens zonder problemen kunnen joggen, niet stappen dus. De 2de reeks ging zowaar nog vlotter had ik de indruk. Maar tijdens het 3km uitlopen kwam de aap uit de mouw. Ik was helemaal vergeten dat ik na km 9 zowat een kilometer door een dreef en langs het natuurpark "Het Mechels Broek" loop. Verlichting op die plaatsen: Nihil!!! Ondergrond in de dreef: grote plassen met een beetje aarde tussenin. Maar ik had weer geluk (dacht ik). Ik was nog geen 10 meter in de dreef toen er ook een auto indraaide achter mij. Waarschijnlijk een plaatselijke bewoner vermits de dreef plaatselijk verkeer is. En die vriendelijke man/vrouw bleef op een afstand achter mij rijden zodanig dat de hele dreef voor mij lekker belicht werd.  Ik kon tussen de plassen doorlopen tot ik plots begreep waarom die auto mij niet voorbij reed! Naast mij dook eensklaps een grote, loslopende labrador op! Ik dacht dat ik ter plaatse een hartaanval kreeg! Ik weet nu ook wel dat dit normaal gezien lieve honden zijn, maar je weet maar nooit. Dus ik was er echt niet gerust in. Als klap op de vuurpijl kon de auto dan toch de hond voorbijrijden en belandde ik in het pikke donker met in de buurt die hond en ik kon me niet verstoppen met die flikkerende kerstboom aan mijn armen. Toen de hond voor de derde keer vlak naast mij kan heb ik even goed met de voeten gestamp en hij stormde...weg, oef! Maar nog was het leed niet geleden.

Komende uit de dreef en een klein stukje bos, ik weet nog steeds niet hoe ik daaruit ben gesukkeld zonder tegen een boom op te knallen, kwam ik terug op het asvalt nu langs Het Mechels Broek, maar dus nog steeds in het pikkedonker. Op dat stukje van zowat 500m is de weg 2maal afgesloten met "prikkeldraad" en moet je door een poortje lopen. Het eerste poortje is uiterst rechts. Dus, ik loop uiterst rechts tot ik vlak voor het poortje plots een enorme gestalte bijna vlak voor mij zie opdagen. Ik wijk direct uit naar links en zie dat de gestalte naar rechts wegspringt! Een paard verdomme!!!! Mijn tweede hartinfarct was een feit. Bon, maar alle "leuke" dingen bestaan uit 3 blijkbaar.

Ik nader het tweede poortje maar zie uiteraard niet hoe dicht erbij ik ben. Ik loop al zo goed mogelijk langs links. Jawel, het 2de poortje is links van de weg. Maar blijkbaar was ik toch al ietsje dichter dan ik vermoedde en loop ik dus gewoon los tegen de draad aan. Gevolg bijna met mijn smikkel tegen de grond, ik kon me nog juist rechthouden. Gelukkig was ik blijkbaar niet de eerste die hier was voorbijgelopen want de prikkeldraad lag al zo goed als helemaal tegen de grond. Dus er was geen schade aan het scheenbeen! En toen, toen was er licht! Smile

Sinds gisteren haat ik het dus nog meer om in het donker alleen te trainen. Je ziet niet hoe snel je loopt en de dieren staan me constant naar het leven! KnipoogDonderdag ga ik toch eens naar de atletiekclub lopen om te zien dat ik kan aansluiten bij een groep die zowat hetzelfde trainen. Donderdag staat er toch maar een 10km duurloopje op het programma.

Voor ik het vergeet, de cijfertjes. Ik durf ze hier eerlijk gezegd niet zetten. Die 100-jes waren echt schandalig snel.  Mario vermoordt me als hij dat leest. Laat het ons erop houden dat er zowat 10 van de 14...onder de 20sec/100m waren. Maar ja, het is allemaal de schuld van het donkere weer buiten!! Cool

 

Tot schrijfs

Gert

09:17 Gepost door Gert in Lopen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

PR ? Nee WR ! Ah je hebt ook zo'n stevig schema in je mailbox gekregen - Mario zijn doel was om dit jaar iedereen een PR te laten lopen, waarschijnlijk wil hij volgend jaar iedereen een WR laten lopen.
Je hebt precies wel kruit in je kuiten, daar kan ik als diesel alleen maar van dromen.

Gepost door: philippe | 31-10-07

Je bent blijkbaar alweer stevig bezig zenne.

Gepost door: Yves | 31-10-07

koplamp hihi, misschien moet je eens zo'n hoed kopen met zo'n koplamp op, dan hoef je niet meer in het donker te trainen. En echt wel schandalig snel die 100tjes, maar ook schandalig knap :-)

Gepost door: Julie | 31-10-07

oké, dus ik ga die plannen maar laten varen om deze winter 's morgens vroeg in den donker richting 't broek te lopen ;-) toch knap getraind!

Gepost door: Ruthje | 31-10-07

Oei! Tjonge, wat een avonturen. Je vloog alle kanten op...van honden, paarden en kerstbomen. Voorzichtig hoor Gert, we willen allemaal naar de uitreiking van je WR komen....

Gepost door: Petra | 31-10-07

De commentaren zijn gesloten.