De facebookers onder jullie wisten al dat ik gisterenavond eindelijk terecht kon bij de orthopedisch chirurg waar ik normaal altijd ga met blessures. De lange wachttijden hebben er mij toe genoopt om naar Vervoort te gaan, waar ik btw geen spijt van heb hoor. En al zeker niet toen de arts me gisteren eigenlijk hetzelfde vertelde, alleen met een kleine, doch niet onbelangrijke nuance. Daar kom ik seffes op terug. Maar vooreerst was hij het absoluut eens met de diagnose van Vervoort wat de kwetsuren en de behandelingen betreft. De pathella pees krijgt dus 4 keer shockwave, waarvan al 1 keer achter de rug ligt en dat is echt niet pijnlijk, en 1 maand ontstekingsremmers innemen, waarvan ook al 2 weken achter de rug liggen. Tegelijkertijd 1 maand geen sport behalve zwemmen. Ook de inspuitingen met de gel, 4 spuiten links en 2 rechts, om het kraakbeen wat op te vullen daar staat hij volledig achter. Dit is volledig veilig voor het lichaam en kan herhaalt worden indien nodig. Gewoonlijk is dat na een jaar als de gel eigenlijk weg is, afgebroken zeker? Waar ligt dan de nuance?

De arts gisteren liet wel een opening om ook langere afstanden te lopen omdat het kraakbeen letsel zich op een plaats bevindt die weinig wordt beïnvloed door het lopen. M.a.w. het kraakbeenletsel zou eerder zijn veroorzaakt door een combinatie van gewone slijtage, misschien ook het langdurig intensieve sporten mijn ganse leven lang al en waarschijnlijk ook die knieschijf die ietsje te hoog staat. Maar wat de oorzaak is, kan hij natuurlijk ook niet zien. Zijn commentaar was dat het eerder de pathellapees zou zijn die me parten zou kunnen als... dat inderdaad een chronische ontsteking is! Huh, wat is dat nu? Wel, in mijn vorig postje schreef ik al dat ik al aan die pees geopereerd ben geweest zowat 15 jaar geleden. Op een NMR scan zorgt dit ervoor dat er daar littekenweefsel te zien is en dat maakt het moeilijker om een diagnose te maken of dit chronisch dan wel gewoon ontstoken is. Na 1 maand ontstekingsremmers en de shockwave therapie zouden we daar al wat meer inzage in kunnen hebben.

Zijn advies is dan ook. Vanaf januari mag ik het sporten hervatten en zwemmen fietsen en lopen kunnen zeker en vast. Hij raadt me ook aan om deze sporten te blijven combineren en zeker niet vollen bak terug te gaan lopen. Als ik geen last krijg aan de knie mag ik later in het jaar zeker en vast proberen om wat langer te lopen dan 1 uur. Als ik pijn krijg moet ik onmiddelijk afhaken en het laten nakijken, als ik geen pijn krijg mag ik verder opbouwen.

Zo ga ik het dan ook aanpakken. Mijn plan is om 2 keer week maximum 1uur te lopen, in het weekend 1 keer mountainbike en 1 keer met de koersfiets en daarboven 1 keer zwemmen in de week. Naar gelang de omstandigheden zal hier uiteraard mee worden geschoven. Het fijne is dat ik die 2 looptrainingen ook intensief mag gebruiken, uiteraard niet vanaf 1 januari omdat ik dan bijna 2 maanden niet heb gelopen. Deze planning ga ik proberen vol te houden zeker tot en met de zomervakantie. Als dat lukt zonder knieproblemen...dan zien we wel. ;) Dus nu maar hopen dat die pathellapees en dat kraakbeen niet te vervelend gaan doen.

Als laatste ook nog even over stamcel therapie. Ik heb daar zijn mening over gevraagd en wat de slaagkansen zijn op herstel. Hij was daar helemaal niet negatief tegenover. Alleen zei hij me dat dit kraakbeenletsel nog niet met stamcellen kan worden behandeld wederom vanwege de locatie van het letsel, als ik me niet vergis ergens helemaal achteraan de knieschijf. Op andere plaatsen in de knie heeft men dit al wel gedaan, Tinneke en Bart, 2 andere bloggers, hebben dit bvb al ondergaan, op deze plaats wordt het nog niet toegepast. Wie ben ik om hem niet te geloven? ;)

Dat was het zowat. Beter nieuws wat mij betreft was het zeker. Maar of het effectief ook beter is, dat zal pas blijken in januari als ik terug kan beginnen sporten. :)

In ieder geval, iedereen alvast hele leuke feestdagen gewenst!!!!

Gert

Vanavond mocht ik bij sportarts Vervoort het verdict aanhoren van de NMR scans aan mijn beide knieën. Ik zal maar direct met de deur in huis vallen, het was niet goed, erger nog, het was slecht en wat mij betreft zeer ontgoochelend. Beginnen we met de linkerknie.

Daar heb ik eigenlijk 3 echte problemen. Een chronische ontsteking op de pathellapees die al eens geopereerd is aan een scheur. Dat laatste maakt het nog erger omdat 2 keer ingrijpen niet echt aangewezen is. Het kraakbeenprobleem waarbij ik met verschillende diepe en ondiepe barstjes zit. Die barstjes herstellen zich niet meer en worden alleen maar erger bij verdere belasting. Op een schaal van 5 zit ik bijna op 3. En als laatste heb ik ook nog een knieschijf die te hoog zit waardoor deze drukt op het kraakbeen. Dat is waarschijnlijk de oorzaak van het probleem links aan datzelfde kraakbeen. De rechtse knie dan. Daar hetzelfde kraakbeenprobleem en een scheur ergens in de meniscus. Is er een behandeling mogelijk en wat zijn eventuele gevolgen?

Vervoort zei me rechtuit dat hij operatief ingrijpen in mijn geval niet meer zag zitten. Het is te ver gevorderd om het kraakbeen nog af te schrapen zoals men pleegt te zeggen. Ook de reeds geopereerde pathella zou hij niet meer opereren. Zelfs al zou men het overwegen en met een goed resultaat, zit ik nog steeds met die knieschijf die op dat kraakbeen zou drukken en na verloop van tijd terug problemen zou veroorzaken. De meniscus scheur is te opereren, maar dat geeft me geen last en is dus niet nodig. En nu hoor ik jullie denken?

Hij stelde de volgende behandeling voor. 1 Maand geen sport, behalve zwemmen eventueel. Ik moet gedurende 1 maand ontstekingsremmende pillen nemen en de pathella wordt 4 x behandeld met een soort shocktherapie. Na die maand zou ik dan 4 spuiten krijgen in de knie die ervoor zorgen dat die barstjes opgevuld worden en het kraakbeen a.h.w. terug glad maken. Andere behandelingen ziet hij niet zitten. Maar hij verwijst me dan wel door naar de echte grote kniespecialisten die vooral in Leuven zitten.

Na die maand mag ik terug fietsen en uiteraard ook blijven zwemmen. Mag ik nog lopen? Hij vindt van wel maar zeker niet langer dan 1 uur per looptraining en geen 4x of meer per week zoals ik nu doe. Geen marathons meer!!! Liefst ook geen halve, alhoewel dat dit nog uitzonderlijk zou kunnen zolang de looptraining van 1 uur niet zou worden overschreden en de frequentie bvb tot maximum 2x per week beperkt kan blijven.

Ik moet jullie niet vertellen dat dit voor mij als een mokerslag aankomt. Lopen is nu éénmaal mijn ding en dan al zeker marathons. Wel, dat is nu gedaan. Ik heb echt geen zin om zoals hij aangaf op mijn 60ste met een kunstknie rond te lopen. Daar pas ik voor. Ik ga dan ook wat tijd nodig hebben om dit te verwerken. In ieder geval ga ik me deze maand al richting zwembad bewegen, hoe ongaarne ik dit ook doe. Ik wil mijn conditie niet helemaal overboord gooien en ik heb gewoon die fysieke inspanning nodig om me goed te voelen. Wat het daarna wordt zal ik na de maand van behandeling wel bekijken.

Bij deze heb ik dan ook besloten om deze blog te sluiten. Dit is, correctie, was mijn loopblog en op vraag van Mario ben ik hiermee begonnen. Nu dat mijn actieve loopcarriere eigenlijk afgesloten is, buiten een weinig recreatief lopen dan, zie ik voor mezelf niet echt veel nut meer om deze blog te onderhouden. Mocht ik na verloop van tijd terug actief aan het sporten gaan kan ik nog altijd besluiten om terug te gaan bloggen. Uiteraard is er nog altijd facebook al waar ik hoop contact te blijven houden met iedereen.

Voilà, dat was. Niet leuk, maar ach, ik ben niet ziek, toch?

groetjes,

Gert